Jo04 August 2008 – 23:41
Altijd groter en meer, dat kàn toch niet de bedoeling van het leven zijn? Een dorp opofferen om nog meer overbodigheden te kunnen produceren en de aardkloot rond te sturen, is dat nu écht nodig?
Hoe voelt het als je dorp sterft, niet omdat het te oud of versleten is, maar omdat het wordt opgegeten door een monsterlijke beschaving? De Vlaamse regering, die snauwt en brult voor meer autonomie, gunt het dorp Doel niet eens een levensadem. Toch is Doel nog lang niet dood. Er wordt zelfs gefeest. Met de moed der wanhoop? Nee. Doel viert een feest van moed en hoop. Want hoop is de levensadem.
duimen voor Doel
Leo, 10/08/2008 – 13:59
hallo Jo ik was ook in Doel om een reportage te maken, ik sta trouwens op 1 van je foto's kan je me die misschien mailen? het is foto 9 met die dame in de rolstoel(gefotrografeerd vanuit het cultureel centrum) wij hadden daar trouwens een tentoonstelling(http://www.brandpunt23.com) hopelijk zie je deze commentaar!
mijn email: gympie1@gmail.com