TA°JOE14 maart 2009 – 21:42

elsene 12-03-2009
Heroriëntering van de industrie
Het financiële beleid van het ultra-liberalisme ontwricht reeds decennia-lang de wereld-maatschappij met de chaos van een wereldcrisis er nu nog bovenop.
Parallel lopend met dit nefaste financiële beleid, zien we een catastrofaal industrieel beleid. Symptomen zijn er te over: grondstoffentekort, opwarming van de aarde, migratie- en vluchtelingenstromen, militaire conflicten, delokalisatie, sociale desintegratie, genocides...... Door de steeds grotere concentraties binnen het industriële complex zijn deze problemen in grote mate nog toegenomen.
Al deze problemen vinden hun rechtstreekse oorzaak in het ultra-liberalisme, waarin winst-maximalisatie voor de kapitaalverstrekker, centraal staat. Vragen over “wat”, “hoe” en “waar”... enz. geproduceerd wordt, vinden vanuit dit winst-principe een evident antwoord. Een maatschappelijke relevantie ontbreekt volledig.

Dat binnen een dergelijk kader geen “verstandig” industrieel beleid mogelijk is, is nogal evident, vooral als daar bovenop het korte-termijn-resultaat zo stringent wordt.
Deze perfide situatie heeft er vooral de laatste decennia toe geleid dat de wereld met een industrieel complex opgezadeld zit dat helemaal niet efficiënt functioneert.

Er dienen voortdurend nieuwe fabrieken gebouwd te worden omdat nieuwe producten, nieuwe productieprocessen, nieuwe lokaties, dit vereisen. Puur in functie van winstmaximalisatie voldoen deze amper heel korte tijd en dient dit proces zich steeds te herhalen.

Die stortplaatsen ontstaan omdat de vervaardigde producten, slechts een heel korte levensduur hebben omwille van hun nutteloosheid als object, omwille van hun design, omwille van hun specificiteit....enz.

Met een ietwat karikaturale voorstelling kun je stellen dat er voortdurend nieuwere fabrieken gebouwd worden met telkens afvalstorten voor alles wat er geproduceerd wordt.

Het wereld-energieprobleem dat ontstaan is, met de opwarming van de aarde tot gevolg, vindt voor het overgrote deel hierin zijn oorsprong, ttz. het voortdurend bouwen van nieuwe productiecentra en eindeloos produceren van verkeerd gedesignde of nutteloze en niet relevante producten.
Als nota in de marge: de vervuiling van verkeer en huisverwarming bijvoorbeeld is ten opzichte van die verkwisting aan productie-energie eerder miniem, terwijl daar alle aandacht naartoe gaat.

Een nieuwe industriële aanpak verondersteldt een productie van maatschappelijk relevante producten, met een design voor onbeperkte levensduur, met een minimale impact op de omgeving ( het principe van de herstelbare fout ). Met onze kennis en technologie zijn we in staat dit te realiseren met als resultaat dat de aarde opnieuw wat kan ademen en onze veel te grote voetafdruk teruggedrongen wordt zonder comfortverlies ( want veel minder energieverkwisting ).

Het lijkt wel utopisch !

TA°JOE