De oorsprong van de Ommeganck gaat terug tot de middeleeuwse processies.En meer in het bijzonder tot de Onze-Lieve-Vrouwe-Ommeganck die sedert 1399 bekend was in Antwerpen.De Ommmeganck bleef tot in de 18de eeuw een religieuze gebeurtenis.Na verloop van tijd,vooral onder invloed van de renaissance en het humanisme,ging het zuiver religieuze karakter gedeeltelijk verloren en werden er ook meer wereldse onderwerpen uitgebeeld.Onderwijs,kunst,handel,ambachten,haven,uitheemse dieren en mensen of taferelen uit het Oude en Nieuwe Testament of de mythologie werden opgevoerd door de toneelgezelschappen.De Redderijkerskamers van Antwerpen waren sinds de vroegste processies altijd van de partij,evenals de zes Aloude,Gewapende Schutsgilden van Antwerpen,die de praalwagens en figuren beschermend omringden.
Wagens werden opgetuigd met oorlogs-of vissers-en koopvaardijschepen:Neptunus troonde op een walvis,er was een zeewagen,één met een olifant,één met een 'kemel',een wagen der steden,de zegewagen van Kallo-maar een ontwerp van P.P.Rubbens, de Reus Druoon Antigoon en de Reuzin Pallas Athena,de reuskens allerlei.Maar ook taferelen als de Parnassusberg,de Maagdenberg, de Boodschap des Engels, Bethehem, de Drie Koningen, De Besnijdenis, de zeven Weeen,Het Laatste Oordeel, de Hel,enzovoort.
De Antwerpse Ommeganck ging in al zijn glorie,na een jarenlange onderbreking,voor het laatste uit in 1958,het jaar van de Wereldtentoonstelling,onder de algemene leiding van Lode Sebrechts.Zes weken achter elkaar...Nadien hebben de Rederijkerskamers van Antwerpen,De Goudbloem,Den Olijftak, en De Violieren, met hun Rederijkersommeganck deze traditie in ere weten te houden.