Groene Gordel Front30 april 2008 – 21:51

Wij waren weinigen. Wij waren sommigen. Wij waren weinig. Wij waren soms ( Leonard Nolens, Bres ) Analyse & suggesties voor een toekomstig dierbaarder Brugge dat coproductie & participatie thuis in de stad uit de ijskast haalt

Inhoud: 0 Inleiding 1 Dank Brugse Ombudsman 2 Basisintuïtie GGF 3 Puntjes op de i van falende beleid: antwoord ten gronde 4 Teken aan de wand voor politiek gewetensonderzoek

0. Inleiding
Recent kregen we een antwoord van de Brugse ombudsman op onze tweede klacht onbehoorlijk bestuur. Het jaarverslag van de ombudsman (met onze klacht en zijn reactie erop) komt aan bod op berek laatste vrijdag en gemeenteraad laatste dinsdag april. Onze klachten & het antwoord van de ombudsman (vanaf 30.04) leest u op www.ggf.be . Het troost de bosbeweging van wakkere burgers en burgeressen dat er iemand is in Brugge die naar hen luistert. De ombudsman vindt onze klacht niet ongegrond en ook niet gegrond maar formuleert een ander oordeel. Het bevestigt ons aanvoelen dat er in Brugge een probleem is met transparantie en participatie.

Wij willen het stadsbestuur niet demoniseren. Er gebeuren ook veel goede dingen. Het over-leg met de bewoners kan echter veel beter. Wij schreven hierover een open brief aan de nieuwe gemeenteraad in Brugge 2007. We herhalen onze suggesties en bezorgen het be-stuur nog eens onze driekoningenbrief. We hopen dat er binnenkort een initiatief voor open communicatie in Brugge wordt genomen. Participatie moet door de stad niet enkel geduld, maar ook deskundig voorbereid worden. Wij signaleren opnieuw de ideeën van de Turnhoutse communicatieraad, door ons verfijnd in een voorstel voor een rondetafelraad (op www.ggf.be bij participatie). Beluister ook de eerste reactie van de GGF-voorzitter op het andere oordeel http://www.stadsomroep.com/Detail.asp?NUM=24417. Wij zitten enigszins met een kater ten aanzien van de politieke partijen. Zij stuurden heel duidelijk en veel te vaak hun kat. Hopelijk komen zij ter elfder ure tot enkele hoopvolle inzichten. Tenzij ze alles bezegelen met de bijlen in ons geliefde bos…

1. Bedanking Brugse Ombudsman
Beste Marc, goede ombudsman voor Brugge,

Bedankt dat u naar ons geluisterd hebt en onze klachten ernstig hebt onderzocht. We vinden het niet abnormaal dat overheden die door actiegroepen op de vingers worden gekeken nogal houterige of zelfs ronduit defensieve relaties ontwikkelen met die actiegroepen. Niet ideaal, maar wel menselijk. Het GGF kan niet op goodwill rekenen vanwege het stadsbestuur. So what? Kan je van een bestuur verwachten dat het op zijn franciscaans 'broer/zus' zegt tegen een vervelende luis in de pels? Het blijft natuurlijk belangrijk dat alle wettelijk voorziene regels rond het informeren van belanghebbende burgers en actiegroepen worden gerespecteerd. Dat lijkt in het Vaartdijkdossier gebeurd te zijn. Tussen de lijnen lezen we wel dat het iets meer zou mogen zijn. Zo zou er in Brugge “iets moois” kunnen groeien.

Toch hebben we nog steeds het gevoel dat we meestappen in een inspraakprocessie van Echternach. Ondanks onze moed en volharding voelen wij het overheidsmoeras aan ons zuigen. Inspraak en participatie zijn doodgeboren kinderen als er niet meer middelen, zorg en personeel naartoe gaan. Daarom herhalen wij onze vraag voor een ombuds-vrouw (v/m) voor Brugge (als extra-kracht binnen de ombudsdienst) en vragen de wetgevende machten na te denken over advocacy planning. Meer hierover hieronder. Op onze site www.ggf.be staan hier en daar aanzetten voor dit nieuwe concept van behoorlijk bestuur.

Meer dan ooit zijn we er ons van bewust dat je best twee keer nadenkt alvorens je je vertrouwen geeft aan een politicus. Het is ons aller taak om hen duidelijk te maken dat ze niet om de zes jaar een blanco cheque krijgen. Er zijn zoveel verborgen agenda’s en schijnbewegingen, daar waar de macht beslist. We zijn geen anarchisten geworden die stellen dat de verkiezingen al lang afgeschaft zouden zijn, als ze iets uithalen. Maar hun basisintuïtie is wel deels de onze: met echte inspraak heeft men soms verduiveld veel moeite.

Wij weten dat u de zaak van een beter thuisindestadproces zult blijven behartigen. Ons schrijven is maar een verwoording van een aanvoelen. En natuurlijk is het zo dat een stadsbestuur de actiegroepen krijgt, die het verdient en omgekeerd. In zekere zin zouden zij ook bij u hun beklag moeten kunnen doen over ons…Maar bij een beter inspraakproces zijn overheid en burgers samen gebaat. Werk aan uw winkel!

2. Basisintuïtie GGF blijft overeind

De lokroep van ‘thuis in de stad’ verhindert niet dat burgers en burgeressen vaak optornen tegen de anonieme muren van de burchten van de overheden die in allerlei wettelijke processen de gezamenlijke leefomgeving vorm geven (wat vaak samenvalt met vernielen en hun wil doorduwen). De wakkere burgers & burgeressen voeren een eenzame strijd.

Als we samen thuis willen komen in de stad, dienen er betere processen van inspraak en particpatie uitgedacht te worden. Niet toevallig heette onze eerste symbolische knelpun-tenklacht bij de Brugse Ombudsman “Brugge, plus est en vous”. We deden constructieve voorstellen. We namen de Turnhoutse communicatieraad als voorbeeld en werkten een ei-gen voorstel uit: een Ronde Tafel Raad. Na zes jaar actieve betrokkenheid zitten we met een vogelvrij gevoel van non-burgerschap en hebben we het meer dan ooit moeilijk met overhe-den die vanuit geheime kamers toeslaan. Ook bosminister Crevits durfde het niet aan een gesprek met ons aan te knopen. Misschien is er nu een begin van een dialoog te ont-waren via de “bossprookjes” in de krant De Standaard .

Daarom zou het goed zijn dat toekomstige ruimtelijke planners actiever en creatiever op zoek gaan naar de mensen die wonen en leven in het plangebied. De mensen die de ruimtelijke planning doen beschouwen we graag als civil servants werkzaam voor overheid én burgers. Nu wordt vaak de indruk gewekt dat ze vooral werken voor de dubbele agenda van de over-heid-broodheer & hun politieke lobbygroepen.

Juist daarom is het belangrijk dat ook deze diensten (en raden) zouden nagaan hoe de plan-ningsprocessen meer in respect voor de burgers en burgeressen kunnen gebeuren. Hun communicatiebereidheid en voorlichtingsrol kunnen ze met wat verbeelding en fantasie ook anders en beter invullen. Zo zouden ze een databank kunnen aanleggen van actief geïn-teresseerden in ruimtelijke ordening en die op een actievere manier betrekken bij het proces. Zie ook de ideeën van het legislatief theater van Boal. Allemaal ideeën om het concept van “de advocaat planner voor de wakkere burgers & burgeressen” verder gestalte te geven.

Op onze site zijn er alvast tips (cfr. www.ggf.be => participatie) en enkele participatie-manifesten. De ideeën van advocacy planning & een betere transparantere communi-catie kan men best ernstig bestuderen als ombudsinspiratie voor politici & planners.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
http://encyclopedia.jrank.org/Cambridge/entries/040/advocacy-planning.ht... http://jpe.sagepub.com/cgi/content/abstract/23/1/24 http://www.answers.com/topic/advocacy-planning Advocacy planning is a form of planning in which the planner acts for the interests of a particular group or community in opposition to plans prepared by the official planning authority. It is a means of aiding groups whose interests may be damaged or not represented by the planning authority. The planner is responsible to the group, and not to the authority.
Advocacy planning is een vorm van planning waarbij de planner handelt in het belang van een particuliere groep of een gemeenschap, kritisch ten aanzien van overheidsplannen. Het is een hulpmiddel om groepen te helpen wiens belangen geschaad kunnen worden of niet vertegenwoordigd zijn door de overheidsplanning. De planner legt verantwoording af ten aanzien van de groep/gemeenschap en niet ten aanzien van de overheid.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

3. De puntjes op de i van het falende beleid: antwoord ten gronde aan de ombudsman

Een deel van de overheid gaat ervan uit dat de wegen en het proces gekend zijn. Een ander deel kiest voor de bewuste verdwaalstrategie. Zoek het zelf maar uit. De taak van een toe-komstige ombudsvrouw (v/m) zou kunnen zijn om niet aan de kant te staan en toe te kijken, maar in te grijpen in het proces. Zij of hij zou kunnen tegemoetkomen aan actie-groepen van wakkere burgers- en burgeressen en alle nodige info verstrekken die hen toe-laat om een volwaardige inspraakpartner te kunnen zijn.

Het is duidelijk dat het nog een lange weg is naar coproductie. Dit is spreken en luisteren met de actiegroepen voor het kalf verdronken is. Nu gaat de politieke planning er vanuit dat in een inspraakronde alleen nog punten en komma’s gewijzigd kunnen worden. Coproductie gaat er vanuit dat we samen onderweg zijn en best zo vroeg mogelijk samen de oplos-singen zoeken.

Daar coproductie niet wettelijk geregeld is zijn er nu enkel informele contacten mogelijk. Wij vragen aan de bevoegde overheden om de nodige wetgevende en studie-initiatieven te rne-men om het decreet en de procedures rond inspraak & inzagerecht beter te maken. Wij hebben nu wel bezwaren ingediend maar de malle molen maalt verder. Men heeft nog niet eens het respect om te antwoorden op onze bezwaren. Bezwaren kunnen indienen, zonder het recht af te kunnen dwingen om antwoorden te krijgen, is een doekje voor het bloeden en wijst erop dat de overheid enkel zichzelf au-sérieux neemt. Thuis in de stad blijkt een hippe kreet te zijn, waar geen netwerk van gemaakt wordt…

4. A-typisch of teken aan de wand voor politiek gewetensonderzoek?

Is wat in Brugge gebeurt, uitzonderlijk voor Vlaanderen of is het een verhaal dat vaak voor-komt? De heer Minten klaagde alvast over het officiële proces dat niet optimaal verliep.
Over het eerste openbaar onderzoek hebben we slechts toevallig iets vernomen. Bij het tweede kregen we een brief. Toen waren er nog 2 medespelers: GGF en Groen vzw. Alle andere mensen hadden de strijd al opgegeven. Zijn er voldoende verbindingslijnen tussen burgers en gemeente- en adviesraden? Hoe kunnen politici burgers vertegenwoordigen als ze hun stadsnetwerk zo verwaarlozen? Zijn alle politieke partijen niet gebuisd op de kloof met de burger? Politici van goede wil moeten dringend werk maken van een renaissance van de inspraak en de participatie! Het blijft voor een breed gedragen stroming en Hanze-stadcoalitie uit de Milieu- Natuur- Bos- en Burger- bewegingen hopen op een betere commu-nicatie, inspraak, participatie en coproductie en wij zijn nog altijd bereid om mee te denken.

LAND

Dit is een land dat zijn adem ophoudt,
zijn eksters hun vooropzeg heeft gegeven,
zijn bomen ontschorst, zijn torens ontschaduwt.
Zijn zon toetakelt tot het bloed in de aders bevriest.
Dit is een land dat zijn woorden likt, er uren op kauwt.
Niets wordt beweerd. Al het zegbare slaapt in zijn vacht. Diep in de grond.

Peter Theunynck, Lappersfort Poets Society ( Uit de bundel: Traangasmaatschappij )