thierry debels08 juni 2008 – 18:48

Het rijk van de koning was heel uitgestrekt. Zo was er ook een gemeenschap die heel afgelegen lag. De enige toegang tot de rest van het rijk was via een rivier. Soms was de rivier erg woest. En dan konden de mensen van die gemeenschap niet oversteken. Daarom vroegen afgevaardigden van deze gemeenschap aan de koning om een brug over deze rivier te bouwen.

De koning beloofde dat hij de aanvraag van deze mensen zou bestuderen. Hij vertelde de afgevaardigden ook dat de brug gebouwd zou worden met het geld van alle onderdanen en dat hij daarom zou zoeken naar de beste oplossing. De afgevaardigden begrepen dit volkomen en vertrouwden erop dat hun koning zoals steeds een wijze beslissing zou nemen.

De koning hield van mooie constructies. Zo had hij een voorkeur voor een sierlijke brug in vergelijking met een gewone brug. Tegelijk besefte de koning ook - in al zijn wijsheid - dat sierlijkheid een prijs heeft. Hij had immers een afspraak met zijn onderdanen dat hij het belastinggeld zo goed en efficiënt mogelijk zou besteden. Daarom mocht de kostprijs van een sierlijke brug niet veel hoger zijn dan bij een gewone brug.

De koning zette deskundigen aan het werk om de plannen uit te tekenen. Hij liet ze zelfs een maquette maken van hoe de brug er zou uitzien. Uiteraard kwamen veel ondernemers bij de koning op bezoek om deze brug te mogen bouwen. De koning vertelde deze ondernemers telkens dat de finale beslissing enkel op basis van rationele argumenten genomen zou worden.

De raadgevers van de koning namen de plannen van de architecten en ondernemers door en beslisten op basis van enkele duidelijke criteria. De ondernemer die als beste uit de bus kwam was natuurlijk blij. Hij zou deze mooie brug mogen bouwen. De afgelegen gemeenschap was ook tevreden. Eindelijk zouden de rivier sneller kunnen oversteken.

Alles werd dan ook in gereedheid gebracht om met de werken te beginnen, tot op een dag de koning een brief kreeg van een klein meisje. Het meisje woonde aan de oever van de rivier, net waar de brug zou komen. In de brief vertelde ze de koning dat ze veel moeite had om te ademen. Haar mama had haar verteld dat de bewoners van de afgelegen gemeenschap sneller naar de overkant wilden en daarom om een brug hadden gevraagd.

In haar brief vertelde het meisje aan de wijze koning dat ze bang was dat ze in de toekomst nog moeilijker zou kunnen ademen. De paarden en karren die over de brug zouden rijden, produceerden immers kleine stofdeeltjes waarvoor het meisje allergisch was. Dat extra probleem had ze niet toen de inwoners van de afgelegen gemeenschap de rivier overstaken met hun bootjes.

Het meisje was misschien wat ziekelijk. Dom was ze zeker niet. Ze had namelijk gesproken met enkele mensen die ze kende. Een van die mensen vertelde haar dat er misschien een alternatief was: een tunnel onder de rivier.

Het meisje vroeg die man om meer informatie. Die man nam zijn telraam en begon te cijferen. Hij vond dat een tunnel veel goedkoper was dan een brug. Bovendien zouden de gevaarlijke stoffen waarvoor het meisje allergisch was, niet in de lucht terechtkomen.

Het meisje besefte dat ze de koning een alternatief moest aanreiken. Daarom eindigde ze haar brief als volgt:

“Lieve koning. Ik weet dat u het beste met ons voorheeft. Daarom zou ik u willen vragen om de alternatieve oplossing te bekijken. Niet alleen zorgt u dat ik in de toekomst nog zal kunnen ademen. Maar bovendien spaart u uw onderdanen heel wat goudstukken uit.

Lieve koning, ik weet dat u de beste beslissing voor ons allen zal nemen. Daarom bent u ook de meest wijze koning die ooit bestaan heeft.

Marieke.”

De koning liet onmiddellijk zijn raadgevers bij zich komen en vroeg hen waarom ze zelf niet hadden gedacht aan dit alternatief. Hij vroeg hen ook waarom ze hem niet hadden gewezen op de gezondheidseffecten van die brug op zijn onderdanen. De raadgevers kregen een blos op de wangen. Ze begonnen te stotteren en dropen met de staart tussen de benen af.

De koning besloot dan ook in al zijn wijsheid om te luisteren naar Marieke. In plaats van een sierlijke brug werd een tunnel onder de rivier aangelegd. De onderdanen beseften dat de koning hen op die manier veel goudstukken had doen uitsparen. De koning was geliefder dan ooit.

En Marieke ? Ondanks haar ademhalingsproblemen bleef ze de koning brieven sturen en de koning hield oprecht rekening met haar ideeën. Daarom was hij ook de meest wijze koning die ooit had bestaan.