Groene Gordel Front13 augustus 2008 – 09:30

Beste mevrouw Thyssen, we richten ons in deze recentste open bosbrief speciaal tot u.
Er zijn veel aanleidingen. Maar laat er ons twee noemen. Vandaag is het zeven jaar geleden dat de moeder der zonevreemde bossen, het Lappersfort, bezet werd door Uitgezonderd, een groepje actievoerders, ondertussen beter bekend als de Lappersforters. Zes jaar geleden bezocht uw partijgenoot, burgervader Moenaert, het bezette Lappersfortbos. Hij zou ons helpen om het te redden… Dat kon nadat toenmalig SP.A-minister Stevaert de bussenstelplaats in het Lappersfortbos had geschrapt. Zoals u weet sluiten we een hoofdstuk af, nu het Brugse stadsbestuur de intentie bekend maakte om een bouwvergunning in het Lappersfort toe te kennen aan Suez – Fabricom Gti. Nu komen er geen bussen, maar kantoren, loodsen en parkings. Sta ons toe om dat cynisch te vinden.

In een eerste reactie schreven we : “ Er blijft een vreedzame mogelijkheid bestaan om binnen de afbakening van het regionaalstedelijk gebied Brugge tot een duurzame gronden-ruil over te gaan. Om die optie kracht bij te zetten, vragen wij dringend een onderhoud met Marianne Thyssen, de nieuwe CD&V-voorzitter. Bij de CD&V ligt immers de immens grote verantwoordelijkheid om in dit symbooldossier te kiezen voor genade of genadeloosheid. Zorg voor de schepping of harteloosheid?“ ( persbericht online juli 2008 www.ggf.be )
Dit is harde taal voor uw partij. Dat jullie de splitsing BHV hoog op de politieke agenda zetten, is enigszins begrijpelijk, maar dat u blijft gaan voor de splitsing van onze zeldzame Vlaamse bossen is een onvergeeflijke zonde.

Op http://nieuwsblad.typepad.com/brugge/2008/07/reageer-mag-er.html lezen we de reactie van de Vereniging voor Bos in Vlaanderen. “Wordt het dan ook niet stilaan tijd dat ook de Minister van Ruimtelijke Ordening het probleem van de zonevreemde bossen onderkent en er oplossingen voor uitwerkt? Zijn Ruimtelijk Structuurplan moet toch ergens voor staan? Vorig jaar is duurzame ontwikkeling een grondwettelijk beginsel geworden: kunnen we de duurzame ontwikkeling van ons landschap, en de rol van ruimte voor bos en natuur daarin, misschien even opnieuw op de agenda zetten? Er rest nog steeds een kleine glimmer hoop voor het behoud van het volledige Lappersfortbos, zolang de bouwvergunning niet is afgeleverd, zolang de bomen niet gekapt zijn. Beste politici: in een Vlaanderen met heel wat onbenutte bedrijfsgebouwen en -terreinen moet er toch echt wel iets beters te verzinnen zijn dan de nodeloze kap van Vlaanderens meest besproken bos? “ Zie www.vbv.be/netwerk

Onze laatste reis doet ons bij u belanden. We staan in een traditie van open bosbrieven. Ze zijn allemaal toegevoegd aan de fiere Brugse geschiedenis, via het Lappersfortmuseum on line (http://www.regiobrugge.be/ggfbrieven.php?p=24). We komen graag bij u langs om dit belangrijke symbooldossier te bespreken. Wij spreken in naam van de stemlozen, dat zijn de bedreigde zonevreemde bomen en bossen als deel van onze resterende bedreigde natuur. Dat zijn ook onze kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen die later wel eens heel boos zouden kunnen zijn op ons en ons “goed bestuur”. In tijden van klimaatopwarming en -bewustwording (zie o.a. www.thebigask.be ) willen wij u graag aan de gave van de barmhartigheid herinneren. Barmhartigheid is in dit dossier mogelijk, omdat er echt wel alternatieven zijn voor het kappen van waardevolle en levensnoodzakelijke bossen. Natuurlijk willen we het met u, als gezicht van de christendemocratie in Vlaanderen, ook hebben over coproductie en advocacy planning. Later meer daarover.

We willen eindigen met een gedicht aan ons opgedragen toen het nieuws over de mogelijke bouwvergunning uitlekte. Het gaat over Sisyphus, die ondanks alles blijft door gaan.
Bent u de voorbode van de bossenoorlog of bent u Marianne, het nieuwe gezicht van de christendemocratische revolutie, een klimaatheldin die durft gaan voor duurzaamheid en dialoog? In de hoop en het geloof dat liefde sterker is dan de bijlen groeten wij u, speurend naar een stilteplek thuis in de stad. Onze grote bosvraag is online op www.ggf.be. Ze kadert in een mogelijke duurzame grondenruil.

de Sisyphus van Camus
- voor het GGF - Staf De Wilde, Lappersfort Poets Society http://www.regiobrugge.be/lappersfortpoets.php

ten slotte lag er een glans op zijn gezicht,
zijn ogen straalden – zoals de steen glom
van glibberigheid - hij zag hem buikrollen
als een eigenzinnig kind en een tederheid
kwam over hem, alsof hij de vader was
van een overmacht; hij daalde de berg af,
lichter dan hij hem beklom, het lood gleed
uit zijn hart en voeten

er zijn de dingen die moeten, dacht hij,
wat niet mag dat moet je vermijden,
wat behoort tot de gang van zaken,
zal je uiteindelijk aanvaarden -
daar word je niet zwaarder van, niet zwart-
gallig: je leert de vaardigheden van glim-
lach en schouderophalen

zijn zending had hij volbracht, nu was het
aan de anderen om over te nemen en zelf
bleef hij bezig: de drang was te sterk,
zijn hart en hoofd liepen over zoals
rivieren bij springtij, zoals een zee
opgezweept door de wind

ten slotte komen we allemaal tot dezelfde
slotsom: we kijken achterom en zien
de afgelegde weg – zoals een wijze dichter
schreef: ‘al bij al, het had zoveel erger
kunnen zijn’; wij zijn niet vermorzeld

we vochten voor onze morzel gronds,
voor bomen en wortels ondergronds
omdat we behoren tot de aarde: dat is
onze aard, wij zelf zijn niet eeuwig,
de geest in ons wel, die geven we door

als een fakkel, een stok in een estafette:
de relais is een release, een opluchting,
we kuchen even en maken een glimlach
vrij, onze handen hangen los, geschikt
voor tederheden: een kramp kan niet
strelen, alleen wat vloeit kan samen
vloeien, vermoeid soms maar steeds
opgelucht: jij bent er nog en ik ook

Luc Vanneste, secretaris Groene Gordel Front in Brugge en Ommeland
Nic Balthazar en Koen Cornelis, Friends of the Earth Vlaanderen
Peter Theunynck, woordvoerder Lappersfort Poets Society