Dit weekend begon de campagne echt. Eindelijk! Het zijn mijn eerste verkiezingen als kandidaat. Reeds maanden zijn we met de voorbereiding van de campagne bezig. Ik werd dan ook zenuwachtiger met de dag. Maar nu kunnen we dus eindelijk de straat op. Eigenlijk is het niet zo slecht dat het een korte en krachtige campagneperiode is. Politici hebben andere dingen te doen dan enkel campagnevoeren. Er moet een ganse beleidsperiode hard gewerkt worden. Maar toch blijft campagne voeren part of the game.

Dit weekend was ik op de Prinsenhoffeesten in mijn thuisstad Gent. Ik zag een jongere kandidaat van een concurrerende partij flyers uitdelen, geflankeerd door de ganse familie met een sandwichbord rond de nek met daarop een affiche van de kandidaat. Tja…
Ik geloof meer in frisse, jonge, positief rebelse campagnes, maar wel met een boodschap. Je vertrekt vanuit je principes, je ideologie. Die inhoud probeer je dan zo fris mogelijk te vertalen. Rondom mij zie ik veel losse campagne-ideeën, maar zonder achtergrond. In het oog springende affiches, massaal verspreid, alleen maar om op te vallen. Volgens mij moet je vertrekken vanuit je verhaal. Je moet je de vraag stellen:wat wil ik vertellen? En vervolgens : hoe breng ik dit in beeld. Ik kan mij niet van de indruk ontdoen dat velen eerst aan het ‘hoe’ denken en er dan een beetje, ‘wat wil ik vertellen’, bij sleuren. Jammer, zeer jammer…