Arne Baillière30 november 2007 – 13:01

1968 - 2008 : oproep voor een revolutionaire lente

Heb je er al op gelet? In Nederland, Frankrijk, en Duitsland komen er steeds meer jongerenmanifestaties op gang, die nu eens wel, dan weer niet gewelddadig “ontsporen”. Onwillekeurig doen ze mij denken aan de massale protesten die in 1968 de oude maatschappij – orde op haar grondvesten deden daveren.

Net als toen focussen de traditionele media op het “geweld” en worden de betogers als criminelen bestempeld door de bewindvoerders.

Net als toen is er geen enkele traditionele politieke partij of stroming die lijkt te vatten wat er aan het gebeuren is. Net als toen lijkt er niet echt één centrale organisatie van de protestbewegingen te zijn. Net als toen lijken de betogers zelf ook nog niet echt te weten wat er aan de hand is, is er nog geen sluitende ideologie, maar eerder een uitbarsting van allerlei frustraties, uitingen van vervreemding, van verzet tegen de maatschappij zoals die in de media geprojecteerd wordt en waarin de jonge generatie zich niet herkent, of niet in wil herkennen.

De uitbarstingen staan niet op zichzelf: ze zijn symptomen van een groeiende ontevredenheid, uitingen van woede van groter wordende groepen ‘kanslozen’ in het nieuwe marktparadijs (hetzelfde als vroeger maar alles drie keer zo duur)

En, net als toen, duurt het weer verdomd lang voor er in het verkneuterende België schot in de zaak komt. Maar de Dolle Mol heeft en voortrekkersrol te vervullen, we kunnen onze historische verantwoordelijkheid nu eenmaal niet uit de weg gaan, Daarom deze oproep voor een revolutionaire lente in België en Vlaanderen, voor een radicale uitbraak van de vrije gedachte, voor het collectief afwerpen van het uitzichtloze consumptieharnas dat we tot in ons graf opgedrongen krijgen, voor het doorbreken van alle taboes die ons denken verlammen.

Want laat ons nu eens eerlijk wezen: is dit nu echt de beste der werelden? Wil men ons nu echt wijsmaken, dat deze maatschappij het summum is, dat er niets beters van kan gemaakt worden?

Is er nog één zogenaamde politieke partij te vinden die nog bezig is met wat de mensen in hun dagdagelijkse leven meemaken? Natuurlijk niet. Holle marketingmachines zijn het, die misschien op gemeentelijk niveau nog wel iets kunnen forceren, maar voor de rest net zo opgeconsumeerd worden door het kapitalisme als wijzelf. Wie rondkijkt , zal zien, dat er geen politieke partijen meer bestaan. Geen belangenorganisaties, die bezig zijn met de vertaling van de volkswil (de klassieke betekenis van politiek) maar op zichzelf staande KMO ’s zijn het geworden, die redeneren in termen van “ons politiek marktaandeel”, peilingen, valse beloftes en onverbloemd nepotisme. En als je daar iets over zegt, dan doe je zogezegd aan ‘antipolitiek”. Komaan! De echte antipolitiek wordt al 25 jaar bedreven in onze eigen parlementen!

Ondertussen blijven de belastingen hoger dan ze ooit geweest zijn, verkleint de koopkracht, wordt energie duurder, werden aandelenpakketten door zwendel en oplichterij tot niets herleid, en neemt de betutteling op school, op het werk, in de media de overhand.

En zo wordt ons bestaan herleid tot het staren naar de luchtbellen van Woestijnvis, als je tenminste nog geld genoeg hebt om je een digitaal kabelpakket te permitteren. De huurprijzen zijn onverantwoord hoog, en nemen soms meer dan de helft van het gezinsbudget in beslag, ondanks alle beloftes hebben we niet meer dan een schijnliberalisering van de energiemarkt gezien, waarbij de prijzen dan nog eens blijven stijgen, en de ‘vrije communicatie’ is voor veel mensen ook al niet meer te betalen.

In dit zogenaamde ‘rijke land’ leeft 15 % van de mensen onder de armoedegrens, zit 15% òp de armoedegrens en slingert 25 % net boven de armoedegrens: 55% van de mensen is dus arm of bijna arm. De invoering van de Euro heeft de prijzen voor consumptiegoederen drastisch de hoogte in gejaagd, ondanks de misselijkmakende pogingen van de media om ons te doen geloven dat dit niet zo is.

De lonen zijn natuurlijk niet verhoogd. Dat zou immers onze ‘concurrentiekracht’ niet ten goede komen. Concurreren, consumeren en uitgeperst worden. Ziedaar wat er voor jou op het menu staat, tot je sterft, want je zult moeten werken tot je 70 jaar voor je van ‘het leven’ kunt gaan profiteren.

Dit maatschappelijk model is dood, maar probeert iedereen in zijn ondergang mee te sleuren.

En dan heb ik het nog niet over de zogenaamde oorlog tegen het terrorisme, die walgelijke moordpartij die door een bende internationale investeerders is opgezet, en die al aan honderdduizenden onschuldige mensen een gruwelijke dood heeft gekost. Hier in België worden er elke dag ondersteunende ladingen verscheept naar die bende kindermoordenaars. Wanneer zal dat nu eindelijk eens ophouden?

O ja, de noordpool smelt weg. Maar geen erg, er zijn al atoomduikboten van de verschillende wereldmogendheden onderweg, niet om de noordpool te redden natuurlijk, maar om als eerste de gas- en olievoorraden te kunnen claimen, en die de atmosfeer in te blazen, kwestie van de zaak helemààl om zeep te helpen.

Maar daar kun jij je waarschijnlijk niet mee bezighouden, opgejaagd als je bent door de VDAB om in het propagandaplaatje van de ‘volledige tewerkstelling’ ergens een betrekking aan te nemen die je helemaal niet ligt, waarvoor je zo goed als niets betaald wordt. Maar misschien mag je wel in de erehaag staan als de bevoegde minister eens langskomt om de ‘puike resultaten’ van zijn totaal ontmenselijkt activeringsbeleid te aanschouwen. En dan , deemoedig knikkend als de minister je passeert, dan zal je weten wat jou plaats in deze samenleving is: die van levend decorstuk in de achtergrond van een slecht spektakel, een trieste grap, een gebroken schepsel zonder eigenwaarde.

De talloze billboards die je proberen aan te sporen tot het kopen van allerlei onzin die je niet eens kan betalen, zullen je niet veel troost bieden.

HET HOEFT ZO NIET TE ZIJN. VERANDERING IS MOGELIJK!

Laat ons er een revolutionaire lente van maken in 2008, en eindelijk het eindeloze gekrakeel van nutteloze politici achter ons laten. VERKIEZINGEN ZULLEN DE ZAAK NIET VERANDEREN. Enkel de jeugd heeft het élan om de verstarde maatschappelijke verhoudingen te doorbreken en deze samenleving weer menselijk te maken. COLLECTIEVE DIRECTE ACTIE is het strijdmiddel bij uitstek. Het systeem zal nooit uit vrije wil ophouden te bestaan. Daarom: Universiteiten, scholen , bedrijven, spoorwegen,dagbladen, TV- stations, parlementen: BEZETTEN, BLOKKEREN, LAMLEGGEN! Massaal de straat op, arbeiders, bedienden, studenten en boeren: GENOEG IS GENOEG!
De resultaten van één lente radicaal verzet zullen veel groter zijn dan van twintig jaar vol zelfbeklag, of de op voorhand verloren strijd om ‘binnen het systeem’ een menswaardige toekomst voor jou en je kinderen (voor zover je er tijd voor hebt) te vrijwaren. Alles moet anders! Op deze manier kan het echt niet verder. De navelstaarderij in Vlaanderen begint een griezelig karakter te krijgen. Laat ons aansluiting vinden bij de geest van verzet en opstand die door Europa waait. Het tijdperk van de symbolische acties is voorbij.

EEN LEEFBAAR LEVEN VOOR IEDEREEN!
ECHT GRATIS ONDERWIJS
GRATIS GEZONDHEIDSZORG
HET BEDRIJFSLEVEN UIT HET ONDERWIJS
HUURPRIJZEN: NIET MEER DAN 10 % VAN HET INKOMEN
STOP DE OORLOG, OORLOG GAAT ALLEEN OM GELD
WEG MET NEPOTISME EN VRIENDJESPOLITIEK
VOOR EEN EERLIJKE LANDBOUW
DE WERELD IS GEEN WERKKAMP:
WERKEN OM TE LEVEN, NIET LEVEN OM TE WERKEN!
INFOTAINMENT : FUCK OFF!
YVES DESMET : ONTSLAG!

Alle nieuwe lidstaten uit de Europese unie hebben nog geen twintig jaar geleden een revolutie meegemaakt en afscheid genomen van hun oude, starre bestuursvormen en gewoontes. Waarom zouden wij in het Westen daar geen recht op hebben? Het kan sneller gaan dan iedereen voor mogelijk houdt. Dit staatsbestel heeft niet meer de kracht om te reageren als het onder druk komt te staan. NIEMAND KAN EEN MASSALE PROTESTBEWEGING STOPPEN. WE HEBBEN NIETS TE VERLIEZEN, zeker niet in vergelijking met wat er te winnen is.

REVOLUTIE!