Jan Hertogen24 september 2009 – 23:16

“Wij schrijven niet voor hoe zij moeten samenwerken” zo zegt de uit Singapore stammende universiteitspresident Choon Fong Shih, als hem naar de omgang tussen mannen en vrouwen gevraagd wordt, ”de universiteit dient het onderzoek en wordt door wetenschappelijke eerzucht aangedreven.”

Een universiteit waar mannen en vrouwen samen werken, de vrouwen volgens eigen keuze met of zonder hoofddoek hun werk kunnen doen en als zij willen, op de universiteitsterreinen, met de auto rijden, dat klinkt anders dan het vormingsideaal van de Wahhabiten, waarbij vooral de Koran de blik op de wereld opent, zo stelt de reporter van de Süddeutsche Zeiting op 24/09/09. Maar Koning Abdullah probeert langzaam aan een modernisering van zijn rijk te werken. De koning weet dat het olierijk ooit zal eindigen en neemt met deze superuniversiteit een optie op de toekomst.

Tevens kan deze universiteit de aartsconservatieve samenleving moderniseren, want in de universiteit zullen mannen en vrouwen samenwerken en de vrouwen moeten daarbij geen hoofddoek dragen, toch niet op het 36 km2 grote terrein van de universiteit. De 800 studenten komen van overal ter wereld, 15% van de studentenplaatsen worden evenwel voor Saoedies voorbehouden. Koning Abdulah speelt met deze moderne universiteit ook in op de nostalgie van de wahabieten naar het “gouden islamitische tijdperk’ toen de islamitische wereld nog het hart van kunst en wetenschap was, in een tijd dat Europa nog de middeleeuwen doormaakte zo besluit Tomas Avenarius op de titelbladzijde van de Süddeutsche Zeitung.