Koning Kosmos24 september 2007 – 13:03

Inspirerend... niet?

Niemand zin om een soort van pantheïstisch-politieke organisatie op te richten?

Hieronder een voorstel...

Voorstel voor het doel van de organisatie:

- Weg met autoritaire, leugenachtige, dehumaniserende, destructieve regimes en hun dito wetten.
- Wij willen leven zoals het leven is. En we zullen ervoor vechten.

Wetsvoorstellen:

1. Mens en kosmos: één lichaam

De wereld/natuur/kosmos is geen eigendom, maar een deel van de mens, van het menselijk organisme.
Of omgekeerd, de mens is een deel van de wereld/natuur/kosmos, van het natuurlijk/kosmisch lichaam.

Mens en wereld/natuur/kosmos zijn één lichaam, één organisme. Het zijn als twee zijden van dezelfde munt. De wereld/natuur/kosmos leeft... in dezelfde mate als de mens. De uitbuiting/vervuiling/vernietiging van de één is, de uitbuiting/vervuiling/vernietiging van de ander, en omgekeerd.

2. Individu en collectief: even belangrijk

Bijgevolg: de wereld/natuur/kosmos is het collectieve lichaam(sdeel) van de mens, en van alle medewezens. Bijgevolg: het collectieve is even belangrijk als (of gelijk aan) het individuele. 'Si tocan a uno, tocan a todos.'

3. Gelijkheid en vrijheid

Bijgevolg: alle wezens en stoffen zijn gelijk en vrij. Niet alleen 'voor de wet' (zoals de sluwe liberalen hun regime verkopen), maar in de praktijk.

In de praktijk worden raden georganiseerd waarin iedereen gelijk en vrij is om de collectieve organisatie te bekritiseren, bespreken, vorm te geven,..

4. Evenwicht en causaliteit

Wat betekent het nu precies dat alle wezens gelijk en vrij zijn? Dat iedereen vrij is om te handelen, maar dat alle handelingen gebeuren in het collectief (wereld/natuur/kosmos): het is niet zo dat alles zo maar kan. Of anders gezegd, alles kan, maar alles heeft ook gevolgen. En die kunnen hard zijn. M.a.w., mensen wiens handelingen het collectief niet respecteren, kunnen en moeten door het collectief ter verantwoording worden geroepen.

Er is dus een evenwicht tussen het individuele en het collectieve. Iemand die veel individuele middelen/talenten heeft, moet meer bijdragen aan het collectieve dan iemand die er minder heeft. Individuele middelen/talenten moeten in evenwicht zijn met de bijdrage aan het collectief. Zo niet, worden individuele middelen in evenwicht gebracht met de bijdrage aan het collectief (door onteigening, herverdeling,...).

Anderzijds is het mogelijk vrijwillig afstand te doen van individuele middelen en hun verantwoordelijkheid. Van individuele talenten kan echter geen afstand worden gedaan, die moeten ontwikkeld worden, ten gunste van het individu en het collectief. Kost wat kost, niets tegen te doen.

Individueel bezit is dus mogelijk, maar verre van onaantastbaar, onaanvechtbaar (zoals in het liberaal regime). Elk bezit legt immers beslag op het collectief (wereld/natuur/kosmos): elk individueel bezit is tegelijk ook bezit van het collectief (lichaam) en houdt dus gevaar in voor misbruik, slavernij, zelfs 'bezetenheid'... Anderzijds kan individueel bezit ook een zegen zijn voor het collectief als het wordt gebruikt om goede werken te doen.

Individueel middelen/talenten houden dus een verantwoordelijkheid in. Hoe groter de middelen/talenten, hoe groter de verantwoordelijkheid.

4. Doden en eten

Om te leven (eten) moet een mens zijn gelijke (een deel van het collectief) doden, en opeten. Daarom gebeurt het doden en eten (en telen) van andere wezens op een respectvolle, overdachte manier.

-----

L'homme crée la fonction.
La fonction crée seulement... le fonctionnaire.