Valja13 november 2007 – 11:18

Hoewel het Openbaar Ministerie hen al acht jaar achternazit, is het er nooit in geslaagd een zaak tegen hen te maken. De Hörchners doorkruisten in 1999 onbedoeld een politieonderzoek naar een drugsbende en haalden zich zo de woede van het OM op de hals. Op basis van – achteraf gebleken – fictie betichtte het OM hen van medeplichtigheid aan een criminele organisatie. In 2003 heeft de rechter hen in hoogste instantie onherroepelijk en met nadruk van iedere verdenking vrijgesproken.Het Katholiek Dagblad- KN- stelde vast dat het echtpaar niettemin een half jaar later in eigen huis te St.-Michielsgestel werd afgeluisterd. Toen we hardop besloten tot publicatie in KN, ging direct de telefoon. Het was de politie, die als reactie aankondigde aangifte te doen wegens smaad. Voor KN een aardige primeur, zowel wat het afluisteren als de aangifte betreft.

Hoe is het allemaal zo gekomen? De nachtmerrie begint in november 1999. Robert is bezig zijn confectiebedrijf uit St.-Michielsgestel over te brengen naar Polen. Vlak voor hij vertrekt, melden zich belangstellenden bij hem voor de leegkomende bedrijfsruimte. Hij geeft hun een sleutel zodat ze die kunnen bekijken. Als Robert na twee weken terugkeert, blijkt er niet alleen niets verhuurd, maar is ook de sleutel niet naar zijn vrouw teruggebracht. Wel weet Annelies dat er mannen in de loods zitten. Ze is er een kijkje gaan nemen, maar had daar een onprettige confrontatie. Robert onderneemt meteen actie, eist de sleutel terug en dreigt met juridische stappen. De kwestie lijkt een spectaculaire ontknoping te krijgen, als op 25 november de politie er een nachtelijke inval doet. Er blijkt een xtc-laboratorium in aanbouw. Later zal blijken dat de politie daarvan op de hoogte was, want zij luisterde de bende al maandenlang af. Rob en Annelies zijn ontsteld. Zij bieden de politie alle medewerking aan.

Daarmee lijkt de zaak voor hen afgedaan. Robert vertrekt opnieuw naar Polen. Daardoor loopt hij een schokkende gebeurtenis mis. Op 31 januari doet de politie opnieuw een inval. Maar nu in zijn eigen huis, bij Annelies en de kinderen, een meisjestweeling van zestien jaar. De politie voert moeder mee. De minderjarige meisjes zijn geheel overstuur en brengen zonder opvang de nacht alleen in huis door. In de cel krijgt Annelies ondertussen een slechte behandeling. Robert meldt zich de volgende dag, halsoverkop terug uit Polen, bij de politie die daarop Annelies vrijlaat. De rechter-commissaris bekijkt de in hechtenisneming van Robert. In het proces-verbaal is een cruciale telefoontap vervalst, zodat de schijn wordt gewekt dat Robert bij de criminele organisatie betrokken is. Maar gelukkig, de rechter-commissaris trapt er niet in. Hij beslist dat Robert moet worden vrijgelaten. Maar officier van justitie Th. De Jong denkt daar anders over. Hij laat Robert weten dat hij al drie dagen verlenging had aangevraagd en dat hij die gewoon moet uitzitten. Maar, zegt Robert verbaasd, de rechter-commissaris heeft toch duidelijk beslist? Niets mee te maken, vindt de officier van justitie. Uitzitten! Pas op 7 februari 2000 mag Robert naar huis.

'Bittere pil justitie'
Het zal echter nog bijna drie jaar duren, tot 19 september 2002, voordat de rechtbank in Den Bosch vaststelt wat vanaf het begin evident was. De Hörchners hebben niets met de xtc-bende te maken. Het OM gaat echter **unverfroren in hoger beroep, zonder dat het ook maar een begin van een aanwijzing voor een belastend feit in handen heeft. Er gaat opnieuw een klein jaar voorbij. Opnieuw een jaar waarin de Hörchners voor buren, vrienden en kennissen in de kwade reuk blijven staan, waarin het OM hun in 1999 zonder de minste reden heeft gebracht. Zo oordeelt ook het Gerechtshof. In een kort en krachtig vonnis zuivert het Robert en Annelies op 13 mei 2003 van alle blaam. 'Bittere pil voor justitie', kopt De Telegraaf. Rob en Annelies hebben een schadeclaim bij de Staat neergelegd van € 125.000.

Wie denkt dat Justitie zich wel zal uitputten in verontschuldigingen, begrijpt er weinig van. Bepaald schokkend is de brief die de hoogste ambtenaar op Justitie, secretaris-generaal Joris Demmink, namens de minister aan de Nationale Ombudsman schrijft.
Het is enkele dagen voordat het Gerechtshof de verlossende vrijspraak doet. In plaats van de hand in de boezem van de eigen organisatie te steken, doet Demmink samen met het College van procureurs-generaal nog even zijn uiterste best om de justitiële mishandeling te rechtvaardigen. Hoewel de topambtenaar geen enkele concrete reden kan noemen waarom het echtpaar als verdachten aangemerkt zou kunnen worden, gaat hij ten overstaan van de Nationale Ombudsman door met het doen van kwalijke suggesties. Zo beweert hij, in strijd met de waarheid, dat uit het opsporingsmateriaal zou blijken dat Annelies destijds het xtc-laboratorium "heeft ontdekt". Annelies heeft echter niets gezien, omdat de criminelen haar niet ver lieten komen. En al had ze wel wat gezien, wie weet nu hoe een xtc-lab eruit ziet?

Volmaakt raadsel
Later is duidelijk geworden dat de bende bezig was het xtc-lab over te huizen. Men zocht echter een locatie om twee weken te overbruggen. Zo kwamen ze in St.-Michielsgestel bij Robert terecht. De bende wist niet dat de politie haar al in de peiling had. Nergens blijkt uit de telefoontaps dat de Hörchners de bedoelingen van de bende kende, eerder het omgekeerde. Ook de bendeleden hebben nadrukkelijk ontkend dat de Hörchners ergens van afwisten.

De vraag blijft dus: waarom hebben politie en justitie zo hun stinkende best gedaan om totaal onschuldige burgers erbij te lappen? "Dat is inderdaad de grote vraag", zegt Robert. "Het is een volmaakt raadsel. Ik heb zelfs niet het begin van een vermoeden. Ik kan er ook niets bij bedenken. Maar het is een feit dat ze het gedaan hebben. Ik ben geruïneerd."
Lees verder op link hieronder.

Joris Demmink is zelf verdacht van pedofilie in Nederlend.
http://forum.politics.be/showthread.php?t=87381