Groene Gordel Front04 november 2008 – 18:22

Vrijdag 10 oktober 2008
De herfst is reeds een tijdje begonnen. Ik blader door de herfst, het kleurenlandschap wandelt door me heen. De wind ruist door mijn bomen en de ochtend is welgekomen. Het kleurenpalet verandert van groen tot geel, van rood tot bruin. Het is kastanjetijd, we poffen ze op het vuur en eten ervan met enorme smakelijkheid. De dagen worden korter, het licht doet zoveel, maar het donker ook. De ogen staan meer op wacht, voor het lezen van de nacht.

Vandaag gaan we bouwen, zoals we elke dag doen. We bouwen, we creëren, we zoeken ideeën om de wereld in te treden. We smeden plannen voor de toeschouwer die achter het witte doek is verschenen. Hij speelde het lied voor de avond. Zij stopte het vergeten en was onderweg – geen idee naar waar – hij had alles mee, een appel in de hand, een geweten in de broekzak. Als ik moe ben slaapt de wereld aan mijn zijde…

We willen zoveel, maar vind maar eens een deftige structuur, je plaats in de groep en de prioriteiten. We komen er wel. We zitten hier niet voor niets bij het warmende vuur. Het vuur verliest het vuur niet. Het valt makkelijker aan te wakkeren dan je denkt.

Zaterdag 11 oktober 2008
Ssssst! Wees eens stil. Ik hoor de uil. Hij zoekt, hij roept, hij zegt, ik weet het niet. Maar hij is daar en dat is wonderbaar. Wie hoort er nog een uil, zo dicht bij de bewoonde stad? Vandaag zijn er in de Lappersfortress, het bezette Vrijbos bij hartje Brugge engelsen toegekomen. Er wordt veel in het Engels gepraat zodat iedereen mekaar verstaat. Mijn Engels is een ramp; maar het lukt.

Je leert veel in een axiekamp. Er komt zoveel op je af. We hebben zopas een doos appelsienen gekregen, lekker veel vitaminen en lekker vruchtensap. Verse energie voor de strijd.

Zondag 12 oktober 2008
De dag wordt wakker. Hij kondigt zich prachtig en zonnig aan. De zondagsmarkt gaat beginnen, net zoals wij. Ja, wij hebben ook een kraampje op de markt. Niet alleen een kraampje, maar ook zelfgemaakte muziek. We verkopen niets, we geven. We geven een woordje uitleg met plezier aan wie het horen wil. Maar ook rondleidingen in het bos en klimworkshops. Vandaag eindigt de week van het bos.

Wanneer de zondag een mooie dag is gaan de mensen wandelen. In het bos, langs de velden of aan zee. Om rust op te zoeken. Rust kan je ook in de zetel vinden, maar het is niet te vergelijken met de natuurlijke omgeving van de aarde.

Er waren veel mensen voor de klimworkshop vandaag. Kinderen en ouderen. Er is een adrenaline, een nieuwsgierigheid, een jonge angst, een grensverlegging. En ze zijn zo blij bij het bereiken van een zekere hoogte in de omgang met een boom. Een glimlach op het gelaat doet deugd.

Het bos is in beweging en we putten krachten uit sterk voedsel. Vandaag eten we rijst, groentenpot, linzen en sla. Bij de warme avondmaaltijd eten we veganistisch. Er schuilt geen dierenleed achter. We hebben een grote voorraad brandhout gekregen van een vriendelijke mens. Dus koken we op houtvuur. Zo sparen we de gas. Straks is er vergadering, zoals bijna elke dag. Soms is dat een kleine of grote uitputtingsslag.

Dinsdag 14 oktober 2008

Het is zes uur in de ochtend. Iedereen slaapt en ik ben wakker. Het is nog donker en de vogels beginnen langzaam met het opzetten van hun ochtendconcert. Ik maak het vuur aan, zet koffie en havermoutpap voor de groep. Om halfacht maak ik Castro wakker want die moet naar school. Castro wakker maken is geen lachtertje. Je moet haast bijna eerst het hele bos wakker schreeuwen voordat die wakker wordt. Zijn touw hangt veilig en dus kunnen we niet naar boven. Er zijn veel bezetters die naar school of universiteit gaan. Hoedje af voor die dubbele dagtaak.

Vandaag is het 6 jaar geleden dat in 2002 de eerste Brugse bosbezetting werd ontruimd. Na 14 maanden slapen in de armen van een boom sloeg de arm van de wet genadeloos toe. Lees http://www.regiobrugge.be/newsread.php?sid=1&aid=713 het eerste verhaal van de bomen, het bos, de mensen nu het zich als Brugse geschiedenis herhaalt. Morgen is er in het geredde Lappersfort een herdenkings-persmoment. Naast het bos herdenkt de overheid op haar eigen manier. Op het tracé van de 2-vaksbaan zijn de werken al een tijdje gestart. Het oogt ontluisterend. Zal het zich herhalen in ons geliefde laatste lapje bedreigd bos? Gelukkig is het verhaal verteld voor het oor van de wereld door www.ludoenckels.be ( slapen in de armen van een boom ) & http://inge-misschaert.skynetblogs.be ( Bioboy in Klapperbos ). Ook Marijke Libert schreef er een roman over: ‘Enkel de daad’.

Woensdag 15 oktober

De ochtend maakt me wakker. Ik tuur naar buiten en laat mijn gedachten zweven langs de wind en de ritselende bladeren. Ik denk terug aan een ochtend vroeger. Alles lag buiten onder een lichte laag ijs. Een vriend was doodgereden. Hij was op weg naar mij, om te vertellen over de geboorte van zijn zoon. Het raakt me meer dan ik wil weten. Ik sta op en haal de krant.

Er is een plek in het kamp die ze de Petteflet noemen. Naar het huisje van Pluk die de torteltuin redde en torenkamertje van de Petteflet kraakte. Zo zijn bos nu & fictie 1971 ( http://wwws.nl.warnerbros.com/movies/plukvandepetteflet/html/home.html
http://www.annie-mg.com/huiskamer/annies_werk/boeken/pluk1.html
http://www.indymedia.be/node/27102 ) in dit Vrijbos met elkaar verbonden.

Er was zopas een geslaagd persmoment. Iedereen was van de partij: de eerste bezetters uit 2002, de Lappersforters en de nieuwe bezetters de GroenFront!ers, JNM Jeugdbond voor Natuur en Milieu, GGF Groene Gordel Front, de bosdichters van de Lappersfort Poets Society http://www.flanderstoday.eu/jahia/Jahia/pid/867 ,
de on line brief actie Navanadi naar burgervader Moenaert en Fabricom, de vzw Groen http://users.pandora.be/a150254 die al dertig jaar in Brugge de anders gaan leven beweging vorm geeft. Wie weet er nog wie de groene fietsers waren? Met fantasie en verbeelding gingen zij de strijd aan met de dodende krachten. Wordt het Lappersfort een nieuw signaal voor de milieubeweging in Vlaanderen?

Donderdag 16 oktober 2008

Tuut, tuut, tuut… de wekker gaat! Shit, hoe laat is het? 4 uur het is nog donker? ‘Ben je wakker?’ hoor ik onder me roepen. Ik til het zeiltje van mijn boomhut op en kijk naar beneden. Vijftien meter onder mij staat de nachtwacht, wachtend om afgelost te worden. Ik heb ochtenddienst. Aan mij de taak om op te letten of het kamp veilig is gedurende de komende uren. Ook moet ik voor ontbijt en koffie zorgen en iedereen op tijd wakker maken.. Gelukkig ben ik niet alleen. Al pratend en thee drinkend komen we de vroege uren door. We zien de zon opkomen en rond tien uur maken we iedereen wakker. De dag verloopt nogal traag. Het regent en niemand heeft zin om wat te doen. Gelukkig wordt er aan het Fort al druk gebouwd. Ook de aanvoer van nieuw materiaal ligt niet stil. ’s Middags besluiten we met een groepje om verder te bouwen aan betere boomhutten. Degelijk en echt bedoeld om de winter te kunnen trotseren. We verwachten dat we hier nog een tijd moeten overleven alvorens de kap/de redding gebeurt. Het wordt dus nog een hele tijd in het bos wonen…

Dinsdag 28 oktober 2008

Het nest krioelt ( mensen lijken als mieren een nest te vormen met elk hun geboortegrond en/of functie). Er is veel volk – van alle talen en kleuren – in het bezetterskamp. We komen op verschillende manieren bij elkaar. Op vlak van de taal die je spreekt; hoe lang je elkaar al kent; vroegere werkervaringen met elkaar; liefdes en vriendschappen. Of we nu willen of niet, we vormen groepjes. Maar we hebben allen vlinders in onze buik voor de (bedreigde) bossen. We zijn allen rond hetzelfde vuur verzeild geraakt. Het gaat vriezen zeggen de weervoorspellers…Wij geloven dat het echt mogelijk is om dit lapje Lappersfortbos te redden. U kan ons helpen door de bevriende sites te bezoeken. Axie nieuwe bezetters vrijbos Lappersfort volg je op www.groenfront.be. De online petitie ‘stop de oorlog tegen de zonevreemde bossen’ vind je op www.ggf.be en je kan een on line protestbrief verzenden aan de Brugse burgevader en aan de directie van Fabricom via www.navanadi.com. Het bossennetwerk waarbinnen het Lappersfortbos groeit is www.vbv.be/netwerk . Als het noodlot toch toeslaat kom dan zo vlug mogelijk naar de brug van Steenbrugge & naar het Lappersfort. De avond van de kapdag verzamelen we om 20 u op ‘t Zand voor een grote protestbetoging. Voor de 10.000 andere ha bedreigd zonevreemd vlaams bos. Zie alarmsite www.lappersfort.tk

http://www.cultuurweb.be/CNETPortal/DetailOffer.aspx?id_event=5009986C-D... Nu reeds dagelijks van zonsopgang tot zonsondergang kunt u in het beschermde deel van het Lappersfort-bos wandelend gedichten lezen op de levende poëzieroute langs het Hugo Clauspad. Kom je ook eens op bezoek bij de bezetters van het Vrijbos?

(*)Tot 3 november kan er naar de raad van state gestapt worden om de bouwvergunning voor Fabricom juriridisch aan te vechten. Daarna zijn 7 voetbalvelden symboolbos echt vogelvrij. GGF heeft samen met Groen vzw en VBV gezocht naar gegronde argumenten maar heeft geen voldoende rechtszekerheid voor de bedreigde bomen gevonden. We betreuren het dat de leefomgeving vernietigen wettelijk in orde is. De strijd gaat voort en gelukkig zijn er elders wel http://www.nieuwsblad.be/Article/Detail.aspx?ArticleID=K8221U06 juridische successen te boeken. We danken allen die zich ingezet hebben & vragen alertheid de komende week. Diplomatie www.ggf.be blijft. Axie www.groenfront.be www.lappersfort.tk Fabricom http://www.regiobrugge.be/lappersfortpoets.php?p=101 is na 18 jaar politieke inzet toe aan zijn zoveelste bouwvergunning. Zullen ze het nu echt verzilveren op de markt of rest er een vleugje hoop? Gaat de Brugse kei(e)zer naakt? http://nieuwsblad.typepad.com/brugge/2008/10/lappersforters.html

Ter info ontbossing in Vlaanderen & de wereld: waarom Lappersfort symboolbos is ?

Ontbossing in Vlaanderen
Enkele veelzeggende cijfers: Tussen 1994 en 2006 ging in Vlaanderen 4.154 ha bos verloren. Zonevreemde bossen zijn heden een vogel voor de kat. Er gaat nog steeds bos verloren: er werden in 2006 voor 140 ha ontbossingsvergunningen uitgereikt. Bovendien werd in 2006 377 ha ontbost na ontheffing. Het boscompensatiefonds heeft een achterstand van 490 ha. Nochtans stelt het RSV een bosuitbreiding van 10.000 ha voorop. Indien de recente ontbossing in rekening wordt gebracht, betekent dit dat er nog 11.400 ha bos moet bijkomen tov. 1994. Door fijn stof zijn er 13.000 vroegtijdige sterftes per jaar. Bomen maken lucht 25% schoner, een bufferzone van 500 m betekent een reductie van de stofconcentratie van 37%. Bossen zijn een landschaps- en geluidsscherm. Hoop en zuurstof voor het leven.

Ontbossing in de wereld
FAO gegevens rond ontbossing. Deze zijn bijzonder pessimistisch. Zo schat FAO dat er jaarlijks nog steeds 10.4 miljoen ha tropisch bos permanent vernietigd wordt. De ontbossingsindex is tov 1990 met 8.5 % gestegen en voor primary forest zelfs met 25 %. Meer concreet verdwijnt er in het Amazonegebied elk jaar 25 à 30.000 km2 bos. Ook de oppervlaktes bos die verdwijnen in Indonesië en Kameroen spreken boekdelen. Voorlopig is het Congolees oerwoud nog één van de meest ongerepte plekken op aarde. Het wordt echter een gegeerde prooi voor houtfirma’s.

De top-10 stijgingspercentage van de ontbossing toont heel duidelijk de rampzalige situatie van bossen in Malesië (85.7%), Cambodja (71.3%), Burundi (47.6%) en Togo (41.6 %). Maar ook de volgende in het lijst zijn bijzonder dramatisch: Nigeria, Sri lanka, Benin, Brazilië, Uganda en Indonesië.

Ontbossing leidt zonder twijfel tot een bedreiging van de biodiversiteit. Wereldwijd is bijvoorbeeld 12% van de vogels bedreigd, 25% van de zoogdieren en 32% van de amfibieën. In regenwoud leeft ongeveer 50% van de soorten wereldwijd. Het regenwoud is dus een zeer kwetsbaar ecosysteem. Bijkomend is het ook heel belangrijk te benadrukken dat regenwoud ook een levensbron is van inheemse volkeren.

Ontbossing en Klimaat
Er wordt gestreefd naar een reductie van 70-80% CO2 tegen 2050. EU streeft naar een reductie van 20% tegen 2020. Ontbossing is verantwoordelijk voor 17% CO2-uitstoot. ‘Avoided forestation’ is daarom de goedkoopste manier om het klimaatprobleem aan te pakken. Het is uiteraard niet dé oplossing, die het klimaat-probleem zal oplossen. Maar het is wel een zeer belangrijke factor, die dringend ernstiger moet worden genomen. Nicolas Stern (ex-Wereldbank) berekende de kosten om schade ten gevolge van klimaatsveranderingen op te ruimen. De bedragen zijn gigantisch. Elke ton CO2 veroorzaakt vandaag al 85 dollarschade, de kost van niets doen kan oplopen tot 20% van het wereldwijde BBP, dat betekent niet minder dan 50.000 miljard dollar. Hij stelt voor om 1% van het wereld BNP (274 biljoen €) te besteden aan het oplossen van het klimaatprobleem. Dat zou betekenen voor België een uitgave van 3 miljard euro. Zo zou bijvoorbeeld ontbossing kunnen vermeden worden door financiële compensatie.