Vrijdagmiddag ging ik kijken naar de voorstelling van ‘Brandhaarden’. Het NTGent liet 5 acteurs de rol van politici vertolken. Zij werden geïnterviewd over hun beweegredenen om zich politiek te engageren. Ook de wijze waarop zij dit doen – hoe ver ga je mee in het mediacircus – werd kritisch bevraagd. Voldoende stof voor 2 uur debat over het hoe en waarom van de politiek.

De uitzending werd live uitgezonden in het radioprogramma Ramblas van Klara. De zaal zat afgelaten vol. Het was dan ook een unieke voorstelling. Interviews met Mieke Vogels en Gilbert Temmerman (oud burgemeester van Gent) lagen aan de basis van het eerste deel van de voorstelling. Het was verwonderlijk om te horen hoe anders de politiek in Gent er vier decennia geleden uitzag. Je ging je brood halen bij de bakkerij van de Vooruit, je kinderen waren lid van de jeugdbeweging de Rode Valken, voor sport kon je terecht in de rode turnclub, kleren kon je kopen in de kleermakerij van de socialisten, was je ziek dan kon je naar de volkskliniek en de socialistische mutualiteit en je informatie haalde je uit de krant van de Vooruit. Voor wie je ging kiezen was een uitgemaakte zaak. Het nest waarin je opgroeide was de beslissende factor.

Mieke Vogels maakte de overgang naar een andere politiek mee. De sociale bewegingen van de jaren ’60 en ’70 reageerden tegen de verzuiling, de vaste structuren en de verplichtingen die het met zich mee brachten. De politieke doorbraak van Mieke Vogels was de dag waarop ze zichzelf in het parlement de schort ombond en daarmee alle media haalde. De tegenstelling tussen de vaste (en soms verstikkende) structuren van de verzuiling en de mediahype van de individuen (en het populisme en de oppervlakkigheid die ermee gepaard gaat) was erg interessant en kwam duidelijk naar voor in de verhalen van de twee ‘oude rotten’ in het politieke vak.

In het tweede deel van het theaterstuk kwamen jonge politici aan bod. Tiens Tiens (de andere k(r)ant van Gent) interviewde jonge kandidaten op de lijsten van cd&v, vld, sp.a, spirit en groen!. Opvallend was het enthousiasme van de jonge kandidaten. Soms ietwat naïef en soms ook te ambitieus maar uiteindelijk wel charmerend door de bevlogenheid. Het zijn jonge kandidaten die hun ervaring met de gemeentepolitiek nog moeten opdoen. Ik kijk uit naar een nieuw interview. Wat zou het resultaat zijn als we hen pakweg over 3 jaar confronteren met de bevlogen uitspraken van nu? Wellicht op zijn minst een nieuw interessant toneelstuk of een sterk staaltje radio.

Je kunt de uitzending nog beluisteren via http://www.klara.be/html/06100643500.html