Indymedia.be is niet meer.

De ploeg van Indymedia.be is verhuisd naar DeWereldMorgen.be waar we samen met anderen aan een nieuwswebsite werken. De komende weken en maanden bouwen we Indymedia.be om tot een archief van 10 jaar werk van honderden vrijwilligers.

OESO prikt Vlaams zeepbelbeleid door

OESO prikt Vlaams zeepbelbeleid door

In België ligt de werkloosheid bij migranten 10% hoger dan de werkloosheid bij autochtonen. Bij de vrouwelijke allochtone bevolking is de situatie nog slechter: slechts één op de drie van de allochtone vrouwen heeft een job.

Dat blijkt uit een rapport van de OESO. Met 'Jobs for Immigrants' vergelijkt de OESO de positie van etnisch-culturele minderheden in Belgie voor het eerst met andere westerse landen. Belgie is op vele punten bij de slechtste leerlingen van de klas. Nog altijd alarmerend is vooral het gebrek aan tewerkstellingskansen voor de tweede generatie allochtonen, kinderen van migranten.

Jarenlang al pleit de AEL voor quota op de arbeidsmarkt. De situatie werd lang geleden al onhoudbaar. De Vlaamse overheid zweert al decennialang bij diversiteitsplannen en –subsidies. Toch concludeert de OESO: “er is geen enkel ander land waar er zo’n grote kloof gaapt tussen de jobkansen van de tweede generatie en die van autochtone jongeren. De lagere tewerkstellingskans is sterk en blijft zelfs bestaan bij gelijkwaardige opleiding, positie, klasse en ouderlijke achtergrond. Dit is bijzonder verontrustend.”
De OESO leverde goed werkt af inzake situatievergelijking tussen de migranten op de Belgische arbeidsmarkt met die van Portugal, Frankrijk en Nederland maar blijkt twijfelachtig in haar beleidsanalyses en in het complimenteren van het diversiteitsbeleid en de snelbelgwet. Het is net het vrijblijvende diversiteitsbeleid dat het probleem in stand houdt. Een doorgedreven aanpak dringt zich op. De cijfers spreken immers al jarenlang voor zich. Anderzijds blijkt ook de snelbelgwet niet bepaald de kansen op tewerkstelling te verhogen. Het overgrote deel van de ‘werkloze’ tweedegeneratiejongeren zijn immers altijd Belg geweest. Frank Vandenbroucke vice-minister-president van de Vlaamse Regering en Vlaams minister van Werk, Onderwijs en Vorming blijft echter volharden in de boosheid. Hij vind dat zijn beleid de werkloosheid voor deze groep wel doen dalen heeft. Hij zet hier onterecht een veer op zijn hoed waar door voldoende experts maanden geleden werd aangegegeven dat de algemene daling van de werkloosheid de oorzaak was van de daling van de werkloosheid bij allochtonen. Het laatste arbeidsreservoir, met name de allochtonen komt altijd aan bod bij positieve conjuctuur. Ministeriële manipulatie dus.

Maar mensen maak je niet iets anders wijs dan wat realiteit hen alle dagen de neus voorhoudt. Thuis kunnen ze moeilijk voorbij de schrijnende armoede. Het toekomstperspectief maakt jongere allochtonen ongeduldig, het doet frustraties opstapelen, het geloof in de samenleving verliezen met alle gevolgen vandien. Ook uit de interuniversitaire studie over armoede, die staatssecretaris voor de strijd tegen armoede Jean-Marc Delizée (PS) aan La Dernière Heure gaf, blijkt dat kinderen uit allochtone gezinnen vijf keer meer kans hebben om arm te zijn dan kinderen met Belgische ouders. Allochtonen onderaan de ladder van de samenleving. Ze maken stilaan het grootste deel uit van de onderkant van de Belgische samenleving.

De OESO prikt ook vakkundig de zeepbel door die Vlaanderen graag over haar onderwijs opblaast. Vlaanderen zou één van de beste onderwijssystemen ter wereld hebben. Maar niet voor haar ‘allochtone’ jongeren, conclueert het OESO. De club van industrielanden vreest dat het Vlaamse onderwijssysteem de problemen rond tewerkstelling alleen maar erger maakt. Er is geen enkel ander onderwijssysteem in het westen dan het Vlaamse, waar de schoolresultaten van kinderen van migranten zoveel slechter zijn dan van autochtone kinderen. Het makkelijkste is dan om te praten over taalmoeilijkheden en kleuters die niet naar school gaan. Inderdaad opnieuw manipulerende thema’s die Franck Vandebroucke aanhaalt, wel thema’s die belangrijk zijn maar die helaas hier niet ter zake doen. Het onderwijssysteem kotst allochtonen uit. Zij het in Vlaanderen, zij het in Brussel. Blanke ouders en kinderen willen bij voorkeur niet met allochtonen op school zitten en hokken al decennialang samen in goedgesubsidieerde scholen. Wat overblijft zijn kwalitatief lage scholen met veel Marokkanen, Turken en Afrikanen waar ook het lerarenkorps liever geen les aan geeft. Allerlei halfslachtige maatregelen om dit tegen te gaan botsten op het Vlaamse racisme over de onderwijsnetten heen. Het zorgt enkel voor een kwalitatieve spiraal recht naar beneden. Een defacto gescheiden wereld van leerlingen. Er bestaan nog altijd Vlaamse jongeren die geen allochtonen kennen!

De halve oorlogen tussen sectoren heen helpt de zaken ook niet bepaald vooruit. Neem het ‘decreet leerzorg’ waar ‘Onderwijs’ en ‘Welzijn’ een hele ruzie uitvechten mbt de hervormingen binnen het onderwijs waarbij ‘Welzijn’ haar financiele middelen richting Onderwijs ziet verdwijnen maar zich wel met taken van Onderwijs opgezadeld ziet worden. Neem de jeugdhulp die met zichzelf worstelt omdat ze amper allochtonen kan/wil bereiken en dan nog alleen in een dwingende context. Het Vlaamse beleid mbt allochtonen is een catastrofe meneer Vandenbroucke en de cijfers bewijzen dit vandaag, vorig jaar en vorig decennium. Hoelang nog alleer dit finaal doordringt?

Een trieste situatie

Een trieste situatie inderdaad.

Hoewel je het ook van de andere kant kan bekijken en spreken over het "samenhokgedrag" van de allochtone jongeren in bepaalde scholen (scholen mogen immers geen leerlingen weigeren, dus allochtonen kiezen er ook voor om naar een bepaalde school te gaan)

Tevens mogen we ook de ogen niet sluiten voor het leerlingengedrag dat de aanleiding geeft voor de uitval van leerkrachten in deze scholen.

De opmerking over de "goed-gesubsidieerde (blanke) scholen) lijkt me geen hout te snijden: de middelen zijn voor elke Belgische leerling immers identiek?

Los daarvan ben ik het er mee eens dat de maatschappelijke positie van een aantal allochtone jongeren schrijnend is. Ook zij zouden meer moeten kunnen profiteren van ons (toch wel sterke)onderwijssysteem.

Toch had ik graag wat meer voorstellen naar oplossingen toe vanuit het AEL. Het enige concrete voorstel (dat dan nog niet dirrekt iets te maken heeft met onderwijs), zijn de quota in het beroepsleven.

Bij de quota heb ik mijn bedenkingen, hoewel de opmerking dat allochtonen vooral aan de bak komen bij schaarste op de arbeidsmarkt (als het "eigen volk" op is) spijtig genoeg hout lijk te snijden..

Leerzorg & overleg tussen ministeries

De verwijzing naar het dossier leerzorg is deels terecht. Toch gaat het probleem veel verder dan enkel middelen die van de ene minister naar de andere vloeien. Het basisprobleem ligt in het feit dat onze samenleving niet op te delen is in bevoegdheidshokjes van onze ministers. Neem nu een kind met een handicap. Dat probleem stopt niet voor of achter de schoolpoort, de jeugdclub, het ziekenhuis of de fabrieksdeur. Daarom is een geintegreerde aanpak noodzakelijk. En als zo'n kind op school hulp nodig heeft bij het toiletbezoek dan is het logisch dat de leerkrachten (en hun minister) stellen dat zo'n hulp niet door onderwijs dient geleverd te worden, ook al speelt het zich af binnen de schoolmuren.
Neem bv. ook de meervoudige diagnostiek die nodig is: Waarom moeten RIZIV, VAPH en CLBs elk met eigen criteria een kind systematisch onderzoeken en regelmatig hertesten? Met enige afstemming zou ook hier veel problemen en nodeloze onderzoeken vermeden kunnen worden.

Xavier Van Dessel
Voorzitter PRIO (Platform Recht op Inclusief Onderwijs)

welzijn mag hier niet voor op te draaien

akkoord voor extra middelen, ondersteuning, zorg etc voor onderwijs maar waarom moet welzijn daarvoor opdraaien? de voorbije jaren is het zelfs steeds welzijn dat voor allerlei vormen van opvang en dagbesteding moet zorgen voor kinderen en jongeren waar onderwijs haar rug naar keert! Welzijn is wel duidelijk de container waar sectoren al hun problemen kunnen dumpen terwijl de financien niet rechtevenredig zijn. Met leerzorg komt er eindelijk een herziening van decennialang bijzonder onderwijs maar een reorganisatie zou bestaande wantoestanden moeten regelen ipv versterken en dat ziet er mbt niet naar uit. De gevolgen in het brede welzijnsveld mbt kinderen en jongeren zullen ook weer niet mals zijn! Nogmaals, dit dus los van de noodzakelijkheden binnen het onderwijs.