Francofolies 2009 – Dag 1 & 2

Het water is wereldberoemd, het stadje iets minder & het festival is bij ons in Vlaanderen totaal onbekend. Nochtans gaan “Les Francofolies de Spa” dit jaar voor de 16e keer door.
Na 25 jaar Gentse Feesten werd het hoog tijd om in deze periode van het jaar eens andere horizonten te verkennen & dus op naar Spa.

Dag 1 – 17 juli

Met ruim 250 groepen op 5 podia doet dit festival me denken aan Roskilde.
Een festival midden in de stad of waar de stad actief deel van uit maakt heeft nog steeds een aparte sfeer. De locale bevolking leeft mee met dit event, voor de horeca zijn dit hoogdagen & als bezoeker zie je veel meer dan het gras en de afsluiting van een weide.
Dat dit festival kan putten uit jarenlange ervaring is snel duidelijk. Op we weg naar de stad Spa & het festival heb je om de 300 meter een stopplaats waar je gratis een shutllebus kunt nemen. Ook die indruk van prima organisatie heb ik als ik de persruimte binnen stap en er een zaaltje zie waar je als journalist met je laptop kunt werken om artikels, foto’s en meer te zenden of gewoon om je mail eens te lezen. Voor wie geen laptop heeft staan er aantal pc’s ter beschikking.
Muzikaal is het even wennen. Nooit gedacht dat de Franstalige muziekscene zo uitgebreid was. Rap, Hardrock of Chanson, het gebeurt in het Frans. Francofolies staat dus duidelijk voor Frans & La Folie. Op enkele uitzonderingen na is het programma volledig franstalig en menig bezoeker is gek op franse muziek. Het publiek komt duidelijk om zich te amuseren.
De zuid Franse zanger Francis Cabrel is de man waarop ze bij Francofolies al jaren zaten te wachten. Het 4 daagse festival duurt dit jaar 5 dagen omdat Cabrel enkel 17 juli beschikbaar was. Het zal de bezoekers een zorg wezen dat ze een dag vroeger moeten komen voor het festival. Zij komen massaal naar Spa om deze man aan het werk te zien. Of hoe een agenda probleem een festival een extra duwtje in de rug kan geven. Leuk om zien is dat de organisatoren kosten nog moeite gespaard hebben om van deze extra dag een volwaardige dag te maken. De programmatie op de andere podia werd immers volledig ingevuld. Hier geen goed gevuld hoofdpodium met lege bijpodia maar een aantal fijne groepen om te zien.
Ons eigenste Arsenal werd zo goed bevonden dat de organisator ze beslist op zijn festival wou. Zij doen wat van hen verwacht werd en zorgen er voor dat het eerste feestje van start kan gaan. Martein Solveig, Jeronimo & vooral de mooie muziek van Liben zijn meer dan de moeite waard om verder te ontdekken.

Dag 2 – 18 juli

Vandaag is Bruel dag. Patrick Bruel, zanger, presentator & acteur sluit de 2e Francofolies dag af op het grote podium.
Even na 16 u lijkt het hier in Spa wel of God moet komen. Een meute persmensen & 200 fans staan aan de overkant van het hotel reeds een half uur te wachten om een glimp van Patrick te kunnen opvangen. De security wordt nerveus & ook de politiemensen beginnen in hun Walkie-Talkie te tateren. Hier is iets op til zie ik menig cameraman denken. Een 5 tal minuten later komt hij er aan. Patrick, Patrick, … de ene fans roept het al luider dan de andere.
De horde persmensen schiet naar voren en stort zich als een horde uitgehongerde wolven op Patrick Bruel. Meteen is duidelijk waarom deze vedetten zo afgeschermd worden.
Blijkbaar is Bruel het een en ander gewoon want hij lijkt amper te schrikken van de opdringerigheid & persmeute die op hem afstormt. Tijdens de persconferentie blijkt inderdaad dat hij met beide voeten stevig op de grond staat & vrij moeilijk uit zijn lood te slaan is.
Scala speelt voor Bruel en brengt een ontzettend mooie ode aan Pierre Rapsat. Het publiek geniet met volle teugen. De anders zo meebrullende bezoekers zijn dusdanig onder de indruk dat ze er voor een keer stil van worden. Ingetogen luisteren ze vol bewondering naar de muziek van Scala om hen achteraf te belonen met een overdonderend applaus. Meteen wordt duidelijk waarom de heren en dames van Scala overal zo gewaardeerd worden.
Patrick Bruel maakt de avond compleet op het grote podium & brengt zo wat een best of …
In de Village Francofou (de kleinere podia) was het vooral genieten van Fête à Suarez, de Quebeckaanse Pascale Picard & Stanislav. Milow kreeg er zijn eerste franstalig festival te verwerken. Het publiek zag dat het goed was, al was ik zelf minder onder de indruk van de man zijn set.