Exact een kwarteeuw geleden keek katholiek en nationalistisch Vlaanderen met de schrik om het hart uit naar de verschijning van Claus' met veel bombarie aankondigde magnum opus,een semi-autobiografische familiekroniek over Vlaanderen in de oorlogsjaren. Zijn herhaaldelijke bashen van Vlaanderen en de kerk maakte hem in brede kringen een gehaat figuur, maar om de klasse van het 'Verdriet van Belgie' kon uiteindelijk niemand heen kijken. Claus deed het briljant, en verrassend, met heel veel liefde voor zijn Vlaanderen.

Zijn theaterwerk en poezie behoort tot het beste wat de Lage Landen de laatste halve eeuw te bieden had.

Ook persoonlijk deed Claus geen enkele moeite om geliefde te worden. Bescheidenheid was de professsionele causeur en poseur Claus vreemd. Met het nodige dedain voor Vlaams provincialisme acteerde hij als een Parijse Dandy. Een playboy, een imago dat nog versterkt werd door zijn huwelijk met de konigin van de sofporno Emmanuelle, de Nederlandse actrice Sylvia Kristel. "Wie met actrices omgaat in plaats van textielarbeidsters, krijgt al snel het imago van champagnedrinker en hoerenloper. Ik was een playboy, terwijl ik als een monnik leefde", was slechts één van zijn legendarische quotes. Mannelijk Vlaanderen haatte hem openlijk, maar bewonderde hem stiekem. Ook nadat het sprookje stukliep.

Dat zijn geest hem de laatste tien jaar in de steek liet, heeft hij nooit kunnen verdragen. Sindsdien werden zijn publieke optredens steeds schaarser.

Volgens biograaf Piet Piryns was Claus zelf de eerste die de diagnose van zijn ziekte stelde. "Daarop heeft hij besloten dat hij zelf zou bepalen wanneer het genoeg zou zijn." Gisteren dus. (Metro)

Januari 08-Lotto Arena van Deurne:Europese Boxe titelwedstrijd met Sugar Jackson...
...Twee maanden geleden,dus.In het Openbaar met boezemvriend en acteur Jan Decleir.