Groene Gordel Front02 maart 2009 – 20:36

1) verdere dagboek Zieke

de winter, een splinter van kou
de kou, glimmend ijs
neerslag, alles smelt, modder kleeft zich aan de aarde

Het witte landschap verwelkomt ons niet al te vaak in de ochtend, maar vandaag vergeet ik niet gauw. Het was zeven uur in de ochtend als Blauwe me wakker riep. De lucht was grijs en grauw. Ik hief mijn hoofd, richtte de ogen door de ruitjes naar buiten; alles ziet er normaal uit, geen straatafzetting of ongewone passages, ...Ik dommel terug in, moeheid overwint.

Soms denk ik dat de winter een rustpauze zou mogen zijn. Voor allen en iedereen naar believen . Mensen crossen als bezetenen door het leven, de tijd is te kort en er moet nog zoveel gebeuren. Maar kom, het is winter, neem je rust en ontdek de schoonheid van het slapen. Een beetje zoals bij de dieren. Al is het voedsel hier bij ons onbeperkt aanwezig. Overleving voor de maag is geen probleem, maar de overleving voor het brein,...het is een
stalen plaat geworden in deze westerse wereld. Depressie volgt de kop op…

Waar was ik? Ik was opnieuw in slaap gevallen, en zo koud was het niet toen ik wakker werd. Het gehele bos was wit. Het licht verandert en helderheid spreidt zijn vleugels uit. Het kale landschap van een grijze winter was opgevuld met een sneeuwtapijt. Voor de mensen uit het zuiden die hier wonen, zoals uit Australië bijvoorbeeld is dit bijzonder, ook voor ons, dat wil ik gerust toegeven, maar in Australië, daar is het nu 47°C, droogte strekt zich
uit, de opwarming doet niet alleen smelten...

Het is een strengere winter, het heeft gevroren en gekraakt! Het was mooi want het gaf heldere en frisse blauwe dagen. Dagen van koude tenen, bevroren waters, alles bevroren en moest dus gesmolten worden. Het eten wordt niet rot, de aarde is hard en niet modderig. Ik denk dat de mens dezer dagen dan goed moet nadenken niet ziek te worden. We worden in het bos bestormd met vragen; is het niet koud? Natuurlijk is het koud, maar deze vraag en ons antwoord is relatief. Onze temperatuur in het bos schommelt niet al te veel. Maar als je van binnen bij de kachel komt naar buiten... Voor mensen die dagelijks de wisselingen aangaan van 21°C binnen naar -7°C buiten is het veel moeilijker de koude te verdragen en
makkelijker ziek te worden. Voor mij persoonlijk is het soms bijna onmenselijk een café binnen te stappen; direct 4 kledinglagen uit en aanpassen met een bonkende kop van de verwarming in de binnenruimte. De druk, de hitte en de geuren van een minder gewassen lichaam strekken zich uit, ik zweet, het is een feit, maar de geur van een smerig parfum neemt mijn goesting weg hier de smaak te proeven.

Ik denk dat het belangrijk is als het zo koud is en je in een bos leeft, dat je redelijk bewust met je lichaam en de koude samenwerkt. Warms drinken, vitamines binnenwerken, goede kledij en in mijn geval, veel vettige dingen eten, liefst gebakken...

Het is een aardig gegeven, in een groep wonen, maar het is moeilijk ook. En afleiding is er overal voor mensen, die zich moeilijk kunnen concentreren. Het is ook duidelijk dat niet iedereen dezelfde gang van zaken heeft in een axiekamp, misschien maar goed ook. Maar mensen verdwijnen daardoor en andere mensen stromen toe daardoor. Hoe bouw je een relatie met de buitenwereld op, zonder al te veel pers en hoe breng je dit naar buiten? Met pers en media uiteraard. Wat is de behoefte van de bezetter en wat is het plichtsgevoel
van de bezetter. Het is horen zeggen dat we meer op een actiekamp uit Engeland lijken, dan van ergens anders, maar dat weet ik niet zo goed, aangezien mijn ervaring hier omtrent redelijk beperkt is.

Het leven is een spel. Wat misschien ook niet iedereen zo ervaren wil, mensen gebruiken elkaar. Dit is niet slecht gemeend, het is een keuze van woorden die net door inkt en ikzelf zijn neergepend. Gebruiken in de vorm van leren. Al gebruiken mensen elkaar ook in de slechte zin. Individuen, visies, gesproken en niet uigesproken meningen vallen op elkaar en staan weder op onder het alledaags gebaar.

10 van de 50 sneeuwballen heb ik ontvangen vandaag, uitgespat op mijn dikke kledinglaag. Mikken, dat is mijn zwakker punt, maar kom, ‘t is hun gegund. Hier sluit ik af, dat het een mooie witte dag was. Maar alles gaat voort, het begaan der wegen, het gaan der tijd, we zijn allen aan boord !

verdere verloop van het bos: waar staan we en is dit wel een goede vraag?

De lente is op komst, kleine groene sprietjes begeven zich door het aardoppervlak naar buiten, de knoppen aan de bomen worden schijnbaar groter...

Ondertussen zijn we al aan een goede 5 maand bezetting. De tijden vliegen en er is al veel gebeurt, maar bijna niemand weet wat er al allemaal gebeurd is. Maar goed ook, laten we dat zo houden...

Het wordt steeds duidelijker – of zo lijkt het toch – dat Fabricom geen directe plannen heeft met het te kappen bos. In hoeverre is het Suez-hoofdbureau te Parijs al op de hoogte van de bezetting en wat betekent een stukje bos met bezetters voor hun? Ze hebben geld, laat het vuile werk maar aan anderen over… Maar nu zitten we in tijden van crisis, in hoeverre zijn zij er ook de dupe van? Geen idee, ik kan niet inschatten wat de crisis allemaal met zich meebrengt. En wie wil er in deze tijden van crisis een stuk bosgrond met bouwvergunning (aflopend september 2010) kopen? En dan nog bezet met een troep "linkse radicalen", boomknuffelaars...Dit zorgt voor onduidelijheid.

Langs de ene kant is de bezetting een aantrekkingsplaats geworden, nog steeds een bezetting, nog steeds het geloof, "no compromise in defense of the earth", maar het is ook een ontmoetingsplaats, gecreëerd door activisten, reizigers. Dit is amper ergens toegelaten bij wet. Er is weinig toegelaten bij wet, en wij kunnen ons ook moeilijk vinden onder wet en dwang. En zeker in dit stadje Brugge dat ons kwijt wil. We zijn rebels, we zijn vuilaards die niet werken, we maken de stad onveilig, ....Wat ons nu het meest duidelijk is, is dat burgemeester Moenaert en andere schepenen van Brugge ( ze hebben een naam, ze gebruiken die graag in tegenstelling tot ons ) proberen zoveel mogelijk druk op Fabricom te zetten om eindelijk de procedure te starten. Het lijkt er ook op dat er tussen Fabricom en de stad Brugge niet veel communicatie is. Er zijn door Fabricom nog geen stappen naar ons ondernomen.

Enkele weken geleden verscheen toekomstig groenschepen (2011) van Brugge met zijn woorden in de krant. Het bos ligt er vuil bij en de spandoeken zijn buiten de orde van de wet. Dit maakt onze hoofden redelijk driftig en triest ook, mensen die hier nog nooit een voet in het bos hebben gezet, spreken er de woorden vol van; nuja, deze meneer heeft een klinkende naam. Focus, de regionale TV-zender belt even na de verschijning van het artikel en zal over een uurtje komen. Als we Focus willen gaan opwachten van voor aan de hekken zien we Franky Demon (**) staan, hij praat voor de camera. Als we naar hem toe willen gaan voor communicatie en waarom hij zulke dingen zegt tegen de wereld en niet tegen ons, stapt hij in de auto en wordt door een chauffeur weggebracht. Hypocrieter kan niet. Door enkele gebeurtenissen is hij toch naar het bos (ik was er niet, Lassie wel) gekomen, al proberend zijn naam een proper beeld te geven, helaas.... http://www.stadsomroep.com/detail.asp?NUM=26751 ( reactie burgemeester )

Ik kan nog duizend keren herhalen dat de wereld ziek is en om zeep, en wij als mensen zijn daar zeer schuldig aan, dus grijp het leven bij de keel en vergeet niet te asemen.
Voor meer info over de bosbezetters zie www.lappersfort.tk of www.groenfront.be

(*) Wat vooraf ging aan het Lappersfront kan je nalezen in 2 voorbije dagboeken Joke, ex-bezetster van het Lappersfort 2002 op http://www.regiobrugge.be/ggfbrieven.php?p=58
http://www.regiobrugge.be/ggfbrieven.php?p=59 Voor deel 1, 2 en 3 van de dagboeken van Zieke zie http://ovl.indymedia.org/news/2008/10/24077.php
http://ovl.indymedia.org/news/2008/11/24202.php http://ovl.indymedia.org/news/2009/01/25094.php

(**) Ondertussen was er in het bezette bos via GGF-bemiddeling opbouwende dialoog met Franky Demon & de bezetters. We gaven boswensen mee voor bosminister Crevits (nvdr)
Gedicht voor Hilde en Mathilde Joris Denoo, Lappersfort Poets Society
http://www.regiobrugge.be/lappersfortpoets.php

Mathilde word wakker
en ontsla de houthakker.
Minister Hilde
zeg aan Mathilde
dat in een koninkrijk zonder bomen
een kind niet meer kan dromen
en sprookjesprinsessen
niet meer thuis kunnen komen.
Hilde, Mathilde,
kom uit je schulp.
Hilde, Mathilde,
weg met de pulp.

2) VBV bezoekt nieuwe bosbezetters Lappersfort aan Ten Briele

Op vrijdag 16 januari 2009 brachten VBV en GGF een solidariteitsbezoek aan de bezetters van het bedreigde Lappersfortbos. Het was even heel surrealistisch om een powerpoint van Natuurpunt & VBV over de zonevreemde bossen te bekijken bij het kampvuur en de boomhutten aan BPA Ten Briele in de moeder van de zonevreemde bossen. De fakkel is doorgegeven en de voornaamste kritiek aan de overheid ook. De boodschap blijft : ' Stop dweilen met de kraan open. Kap geen bossen wanneer er zoveel tekort zijn. Gebruik eerst de leegstand op de afgebakende industrieterreinen. De beste manier om je bossen uit te breiden is immers ze te behouden. Bossen moeten uitbreiden. Industrie moet inbreiden. '

Het Groene Gordel Front www.ggf.be ontstond tijdens de laatste zes maanden van de eerste bezetting van het Lappersfortbos in 2002. Sinds de herfst, september 2008 is het Lappersfortbos opnieuw bezet ( deze keer door www.groenfront.be ). De cirkel is rond. We wachten met een bang hart op de bijlen. De eerste uitdaging voor 2009 is groot. Kiest het rood-oranje-blauwe Brugse stadsbestuur samen met de Vlaamse overheid ervoor om 3,5 hectare Lappersfortbos te kappen of redt ze een stuk bos voor het nageslacht? Hoe cynisch te strijden tegen een bussenstelplaats in 2002. En kantoren en loodsen ervoor in de plaats te krijgen in 2009.

Er zijn al drie leesboeken geschreven over de eerste Vlaamse bosbezetting in 2002 en de eerste eindigt het pessimistisch met de volgende woorden:

" De droefenis hangt tussen de bomen. Alles valt naar beneden, niets valt naar omhoog. Ik zei dat je moest vertrouwen op wat je zag, maar dat er ver voorbij het zien nog belangrijker dingen waren. En dat het dan kon dat iets plotseling naar boven ging. Als je dat maar hard genoeg geloofde dan gebeurde het ook. Klim jij maar ver weg. Hoe hoger je bent, zoveel later zullen de vlammen jou bereiken. Ik beneden ben niet veilig meer. Ik kan het niet meer. Hier sta ik, tussen de dertig en de dood, terugkeren kan niet meer. Slotwoorden uit 'Enkel de daad' van Marijke Libert, dank aan uitgeverij Cossee "

De jeugdroman 'Bioboy' & het Vlaams Filmpje 'Slapen in de armen van een boom' eindigen hoopvoller met een open einde. Laat ons hopen dat het jonge vuur van de nieuwe bosbezetters hoop en redding mag brengen voor de bossen van Vlaanderen. Als GGF blijven we dit dappere verhaal van zuurstof voor het leven linken naar de politici en de grondeigenaar Gdf-Suez-Fabricom Gti. Wie weet kan Vlaanderen in actie de wereld verwonderen door een symboolbos te redden. Of door een Vlaamse klimaatwet te stemmen die de zonevreemde bossen legaliseert...?

Meer info over het bossennetwerk en de VBV op www.vbv.be/netwerk en op www.ggf.be vind je een portret van de nieuwe bosbezetters van Brugge en ommeland.

3) Onder het motto "Anarchisme in de 21ste eeuw, anarchie organiseren." organiseert de Anarchistische Federatie Berlijn en hun vriend(inn)en in het paasweekend van 2009 een anarchistisch congres in Berlijn.

Tijdens dit vier dagen durende congres worden verschillende sprekers en vertegen-woordigers van internationale en lokale anarchistische groepen uitgenodigd om te discussiëren, van gedachten te wisselen, te netwerken en om nieuwe ideeën voor het anarchisme te ontwikkelen. Het zou ons plezier doen jou daar te ontmoeten!

"Anarchisme in de 21ste eeuw"

Historisch heeft het anarchisme sinds de 18e eeuw in verschillende situaties een centrale rol gespeeld. Bij de maartrevolutie in Duitsland en de Parijse Commune speelden anarchis-tische ideeën mee en tijdens de 20ste eeuw slaagde men er in Bayern, Mexico, Spanje en Oekraïne in gedurende korte periodes anarchistische organisaties met een breed maat-schappelijk draagvlak op te richten. Het anarchisme bracht een uitgebreide verzameling voort van theoretische werken, nieuwe stromingen en acties. Daardoor heeft het belangrijke impulsen gegeven aan kunst en cultuur.

Welke rol speelt het anarchisme nu? Thematiseert het bestaande maatschappelijke verhoudingen en biedt het analyses en oplossingen ervoor? Welke nieuwe beginselen biedt het? En hoe verwerkt het nieuwe ideeën en inzichten van de wetenschap? Baseren protagonisten van het huidige wetenschappelijke discours en van lokale bewegingen zich op het anarchisme, of is het slechts een marginale scene zonder invloed?

Hoe staat het tegenwoordig globaal met het anarchisme. Zal het binnen afzienbare tijd weer een beweging worden? Welke weg kan het op in de 21ste eeuw, en waar zijn mogelijke aanzetten? Deze vragen, en vele andere komen tijdens het congres aan de orde.

"Anarchie organiseren"

De geschiedenis van het anarchisme heeft verscheidene structuren voortgebracht, van federaties, vakbonden en partijen tot tijdelijke autonome zones, kleine projecten en autonome affiniteitsgroepen. Welke vorm heeft welke voordelen? En welke risico's zijn er aan verbonden? Hoe kunnen we het anarchistische discours maatschappelijk relevant maken?

Het congres biedt de mogelijkheid om met de ervaringen en werkwijzen van verschillende anarchistische projecten, groepen en federaties kennis te maken, er van gedachten over te wisselen en om nieuwe verbintenissen aan te gaan.

Het anarchistisch congres vindt plaats in Berlijn, van 10 tot 13 april 2009. Er wordt gezorgd voor centrale ruimtes en voor slaapplaats. De precieze locatie wordt kort voordien bekendgemaakt. Breng een slaapzak, een matje en je tandenborstel mee.

Naast voorbereide lezingen en workshops, is er paralel een open ruimte. Na het congres wordt een reader uitgegeven. Daarom vragen we iedereen een beschrijving en samenvatting van hun workshop op te zenden.

De voorbereidingen van he congres kan je volgen via de wiki op http://projekt-menschwerdung.com/wiki

4) We stuurden basisgroeplid Piet Declercq een mailtje voor zijn zeventigste verjaardag in Zuid-Amerika en kregen van deze Romero-vriend een berichtje terug

Beste Lappersforters,
Hartelijk dank met de beste wensen voor me. Toen ik laatst met vakantie kwam waren jullie mijn eerste verdediging. Ik nam in Brugge een taxi om thuis te komen na de lange reis vanuit Latijnsamerika. Ik werd opgehouden door politiewagens en de taxist legde me uit dat het tegen de lappersforters was die niet willen werken enz en willen in de bomen leven. Maar ik verdedigde jullie tot hij zei als een echte: "Ja er zitten ook flinken tussen, pas op, ik ben er niet tegen." Dank voor jullie wensen en de strijd gaat verder. Piet. --- El mié, 11/2/09, Lappersfort Poets Society escribió: Asunto: Happy Birthday Para: "Piet Declercq" Fecha: miércoles, 11 febrero, 2009 4:49 http://www.reddemorgen.be/petitie

5) Aanbevolen sites om te leren van de buren

http://www.milieudefensie.nl/ruimte/doemee/lokaties
www.nosenfantsnousaccuseront-lefilm.com
www.regenwald.org/international/englisch
www.ourmediaindymedia.blogspot.com
www.myspace.com/bilstonwoods
http://bilstonglen-abs.org.uk
http://www.activeforest.com
www.salvalaselva.org