Heyndrickx E.11 maart 2009 – 17:37

Zo wordt in Frankrijk de NPA (Nouveau Parti Anticapitaliste, nieuwe antikapitalistische partij) opgebouwd met Olivier Besancenot, de Franse LCR en andere organisaties, waaronder de zusterpartij van PSL, Gauche Révolutionaire.

Het kapitalisme vernietigd alle mensen en de planeet waarop zij leven.

Frankrijk …. Een nieuwe partij anticapitaliste nu!

Onder de titel: „Besancenot: de mens zonder oplossingen“, heeft het zeer liberale weekblad Challenges een artikel geplaatst in zijn nummer van 5 februari.

Wie is Olivier Besancenot ?
Besancenot is een Franse postbode die zich voor de LCR kandidaat stelde voor de Presidentsverkiezing, in 2002 behaalde hij 4,25 % van de stemmen of 1.210.581. Vijf jaar nadien in 2007 behaalde hij 4,08 % of 1.498.581, 287.019 meer dan in 2002.

Het artikel staat vol met beledigingen, onze voorstellen zijn onrealistisch, ruineus en Duivels
Het kapitalisme getroffen in zijn hart, de oude clichéuitdrukkingen gepopulariseerd door Margaret Thacher “ Er is geen alternatief “ is en blijft het ordewoord van de verdedigers van het systeem.

Maar vooral wat Challenges niet vat is dat wij geen roeping hebben om een overlevingsplan van de economie voor te stellen om het kapitalisme te redden. Onze eisen zijn, dat de bevolking de gebroken potten van deze globale crisis van het systeem niet betaalt.

Voorts zijn onze voornaamste eisen voorafgaand aan de crisis: wij betalen de kosten van dit systeem van ongelijkheden sinds zijn bestaan !

Om onze voorstellen uit te werken, vertrekken wij niet van wat „realistisch“ is binnen de vastgelegde grenzen door dit systeem, maar zou zijn van wat ons vandaag essentieel lijkt opdat de wereld van het werk in zijn geheel (werknemers, gepensioneerden, werklozen, onzeker, jong, kleine boeren, enz…) kan leven en niet overleven. Door onze eisen, doen wij de demonstratie dat de middelen in ruime mate bestaan om iedereen en toe te laten iedereen om goed te leven.

Het zijn niet onze voorstellen om een enige openbare bankdienst onder controle van de bevolking te creëren ofwel om de kosteloosheid van het openbaar vervoer te waarborgen die ruineus zijn, maar wel de 32 miljard € steunmaatregelen voor de ondernemingen onder dekking van werkgelegenheidsbeleid (opdat deze in alle straffeloosheid kunnen blijven ontslaan!) te blijven betalen, dat de fiscale fraudes miljarden euro’s bedragen en de super rijken toelaten om minder belastingen te betalen. Dat wat ruineu is, is het nieuwe cadeau van miljarden euro aan de werkgevers van de autoindustrie teneinde deze te laten doorgaan met de aandeelhouders te belonen en de rekening door de werknemers te laten betalen !

Voor ons, onrealistisch is het niet vervangen van werknemers in de openbare dienst die op pensioen gaan, zogezegd zijn dit dan geen “ NAAKTE ontslagen. In de ziekenhuizen word dit een onhoudbare toestand die zeer vlug erger wordt. Wij eisen om 1 miljoen werknemers in de openbare diensten in dienst te nemen. Het zou mogelijk zijn door de interesten van de schuld aan banken niet terug te betalen waar aan de Staat zojuist miljarden €’s aan rotzooi heeft toegekend.

In feite het geen „verwoestend“ is, is dat een handvol speculanten, beursrisico spelers de hele mensheid in een sociale, voedsel, ecologische ramp verdrinken, die in tientallen miljoenen werklozen eindigd, honderden miljoenen kinderen, vrouwen, mannen die aan de honger zullen lijden.

Alles is van ons, niets is van hun.

Wat tenslotte Challenges „heeft ontdekt“, is het dat het inderdaad om een anti-kapitalistisch programma gaat, dat een radicale herdistributie van de rijkdommen in dit land impliceert. In april 1968, zouden de werkgevers eveneens een stijging van 30% van SMIC „onrealistisch“ geacht hebben, maar twee maanden later, tegenover de algemene staking, moesten zij toegeven! Dat wat in Mei 68 mogelijk heeft geweest zou het moeten zijn nog vandaag.

Onze eisen kunnen slechts doorheen een breuk met het kapitalisme toegepast worden. In ons project van vennootschap, geven wij niet toe dat een deel van de vrucht van ons werk aan degenen terugkomt die ons beheren. Wij willen alleen maar geen „betere verdeling van de rijkdommen“, maar alles hernemen. De onteigening van de kapitalisten en de arbeiderscontrole zijn de absoluut noodzakelijke voorwaarden om een nieuwe ontruimde vennootschap op te bouwen.

Wij willen niet alleen een betere verdeling van de rijkdommen wij willen alles terug nemen.De onteigening van de kapitalisten en de arbeiderskontrole zijn de noodzakelijke voorwaarden om een nieuwe maatschappij op te bouwen vrij van miserie en uitbuiting.

De mogelijkheid om waardig te leven is in handbereik. Daarvoor moet men zich vrij maken van de vrije markt economie. Dat wat „onrealistisch is, is de uitbundig en de ruine“ die met dit systeem voortduurt. Het kapitalisme is niet hervormbaar. Zoals het op ons stichtingscongres werd vastgelegd, strijden wij om een andere vennootschap: voor het socialisme van de XXste eeuw!

Alles komt terug op één belangrijke vraag : kan men een breuk maken met het kapitalisme door middel van een populaire (volks ) mobilisatie ?

Momenteel is het antwoord negatief, aangezien deze ideeën nog minderheids zijn. Onze ambitie en onze eer zijn te werken aan het omgooien van de krachtsverhoudingen. Aldus is het geenszins een economische vraag, maar een ideologische, sociale en politieke vraag. Per definitie, is elk idee van revolutie in de eerste plaats minderheids alvorens, misschien, de meerderheid te halen.

Deze tekst heb ik voor een deel vertaald uit een antwoord van de NPA aan het ultra liberale
Weekblad “ Challenges “. Het probleem van de verdeeldheid onder de niet traditionele Linkse partijen om samen een lijst in te dienen voor verkiezingen in Belgie was ook het
Probleem in Frankrijk. Maar eindelijk is er in frankrijk wel een alternatief met name de NPA die er in geslaagd is andere niet traditionele linkse partijen in te schakelen in de Nouveau Parti anticapitaliste.
Dit ligt volledig in de lijn van de LSP/MAS, de MAS in franstalig Belgie is akkoord om de NAP lijst te steunen voor de Europese verkiezingen van juni 2009. De LSP heeft een voorstel gedaan aan de PvDA en de SPa ROOD om een eenheidslijst in te dienen doch zij
antwoorden zelfs niet. De politieke verantwoordelijkheid van de PvDA is zeer groot en niet te begrijpen, zij nemen al jaren deel aan de verkiezingen (alleen) en halen bijna 1% … ! Maar blijven halsstarig weigeren om een eenheidslijst in te dienen met alle niet traditionele
Linkse mensen los van de SPa maar dan wel onder een andere naam.
SPa Rood blijft geloven in de SPa veranderen ! SPa ROOD zal de SPa nooit veranderen, zoals men het Kapitalisme niet kan veranderen. De SPa is een deel van het systeem zij hebben voluit gekozen voor het medebeheren van het systeem ( die voor vet betaalde postjes zorgt voor vele oude partij ratten hun zonen, dochters ) en aldus geen gevaar
zijn voor het systeem. Met de vrije markt hebben ze ook geen probleem ze zijn voor.

Heyndrickx E.