Zaterdag twee uur canvastraining gekregen. Canvassen is een ander woord voor van deur tot deur gaan om jezelf en je programma voor te stellen. Iemand met bakken ervaring gaf ons de kneepjes van het vak mee. We leerden met hoeveel je best aanbelt, welke openingszin je vooral niét moet gebruiken en hoe je bij zeer verschillende mensen tot een aangenaam gesprek kunt komen…

Aan mij nu om de theorie de volgende weken aan de praktijk te testen. Er moeten duizenden kaartjes in de buurt aan de deur bedeeld worden. Ik voel nu zeker nog enige drempelvrees. Maar na een tiental deuren zal dat wel voorbij zijn. Net als zaterdagavond, we deelden onze eerste kaartjes uit op de Graslei en de terrassen van de Korenmarkt. Het was plezant door de toffe reacties. En de dag erop genoot ik van het zonnetje terwijl we campagne voerden. We staken de scholieren die Campo Santo nomineerden voor de Monumentenstrijd een hart onder de riem met een bezoekje en gingen ook langs op een buurtfeest in het Azaleapark in Sint-Amandsberg en in Ledeberg. De reacties waren positief en dat motiveert echt.

Het leuke aan campagnevoeren is dat je een reden hebt om wildvreemden aan te spreken over politiek. Boeiend en soms ook erg onthutsend. Ik vind die gesprekken in elk geval leerzamer dan de vele peilingen die deze maand hoofdpunt zijn in het nieuws. Het gaat vaak over de perceptie. Wat is uw beeld van het huisvestingsbeleid van uw stad? Tja, welke conclusies trek je uit de antwoorden op zo'n vraag? Dat de stad een goed huisvestingsbeleid voert of een goed PR beleid?