[OPINIE] Mike Gravel for President!

Terzijde09 oktober 2007 – 22:07

Hillary Clinton. Ja, die kent u. Vrouw van. En Barack Obama. Met z'n jolige naam. Die kent u ook. En Rudy Giuliani natuurlijk. De mythische 9/11-burgemeester van New York. En John McCain wellicht? Juist ja, de Vietnamveteraan waaraan je het nog een beetje kan merken. - Maar geef toe dat we daarmee de Amerikaanse presidentskandidaten die u kent toch wel min of meer hebben gehad. Klopt?

Wees gerust hoor. Het zal ook wel één van die gouden vier worden. Dat staat zo goed als vast. Aan de ene kant doen de dertien andere kandidaten er dus inderdaad niet toe. Al is dat aan de andere kant toch wel heel erg vervelend. Want Obama is Giuliani niet en Clinton niet McCain, maar geen van de vier maakt in zijn campagne komaf met het opgeblazen War on Terror-discours dat nu al zes jaar lang de wereld overschaduwt. Laat staan met het frauduleuze oerwoord daarvan: 9/11.

Voor het gros van de overige kandidaten geldt uiteraard precies hetzelfde. Islamo- en osamafobie zijn standaard. De onbekende republikeinse kandidaat Tom Tancredo vindt het zelfs een goed idee om the terrorists nu al ervoor te waarschuwen dat als ze 9/11 nog eens durven overdoen, de Amerikanen als wraak Mekka en Medina zullen platgooien. Geen wonder dat het Vlaams Belang die Tom Tancredo zo graag ziet.

Toch bevinden zich onder die dertien onbekenden wel degelijk drie uitzonderingen. Twee democraten en een republikein keren zich radicaal van het leugenachtige War on Terror-taaltje af. Ze verklaren het gekoloniseerde Irak zo snel mogelijk weer uit handen te willen geven. Ze zijn voorstander van een nieuw onderzoek naar 9/11. En ze staan klaar om de islamitische wereld Amerika's oprechtste verontschuldigen aan te bieden. Toch maar even voorstellen dus?

Ron Paul: klassiek-conservatief isolationisme

Vergis u niet. Het is niet omdat Ron Paul (72) in de War on Terror een sinistere creatie ziet van een quasi-dictatoriaal bestel dat deze voormalige arts een linkse rakker zou zijn. Onder de ouderwetse republikein Ron Paul plooit Amerika zich helemaal op zichzelf terug. Gedaan met het expansionisme van de neoconservatieven, maar gedaan ook met enig multilateraal engagement onder de vlag van de Verenigde Naties. In het Amerika van Ron Paul gaan de belastingen drastisch naar beneden maar zijn de inwoners voor hun ziekte- en andere sociale verzekeringen dan ook wel volledig op de privémarkt aangewezen. Zo weinig mogelijkheid overheid dus. Zeker in het buitenland.

Dennis Kucinich: In or Out?

Democraat Dennis Kucinich (61) loopt over van de intelligente ideeën maar mist de ballen om de daad bij het woord te voegen. Zo zette deze volksvertegenwoordiger eind april ineens de afzettingsprocedure tegen vice-president Dick Cheney in gang. Maar wat later schortte hij die actie voorlopig toch maar op. Om dan in juni plots aan te kondigen dat hij in het najaar nieuwe hoorzittingen over 9/11 zou starten. Maar ook dat plan is inmiddels alweer uitgesteld. Bij uitbreiding heeft Kucinich op papier een opvallend sociaal en vredelievend programma. Maar helaas kan dus niet worden uitgesloten dat de man het een kwartier na zijn verkiezing toch maar weer intrekt.

Mike Gravel: te links om Amerikaan te zijn?

Democraat Mike Gravel (77) is te links om Amerikaan te zijn en werd dan ook geboren als kind van Franstalige Canadese inwijkelingen. Als volksvertegenwoordiger voor Alaska speelde hij begin jaren zeventig - in volle Vietnam-oorlog - een cruciale rol in de afschaffing van de dienstplicht. Vandaag bepleit hij een nieuw onderzoek naar 9/11, een volledige Amerikaanse terugtrekking uit het Midden-Oosten, een ontmanteling van het militair-industrieel complex, een spoedige overschakeling op alternatieve energiebronnen en een basisinkomen voor iedere burger. Kortom, Gravel is in ieder geval veel te links om een doorsnee Amerikaans politicus te zijn.