Indymedia.be is niet meer.

De ploeg van Indymedia.be is verhuisd naar DeWereldMorgen.be waar we samen met anderen aan een nieuwswebsite werken. De komende weken en maanden bouwen we Indymedia.be om tot een archief van 10 jaar werk van honderden vrijwilligers.

Permanente oliecrisis begonnen

Permanente oliecrisis begonnen

Peter Polder16 juni 2008 – 12:05

Het Westen lijkt ontwaakt te zijn uit een mooie droom. De droom van de eeuwig durende goedkope energiebronnen. Steeds meer mensen protesteren tegen torenhoge energieprijzen, maar ook steeds meer mensen passen hun gedrag er op aan. De G8 leiders, bijeen in Japan, hebben het hoog op de politieke agenda gezet en waarschuwen voor een economische recessie. Alleen vakbonden en politieke partijen lijken het nog niet te willen snappen. De tijd van goedkope energie is over. Energie is schaars geworden en we moeten opzoek naar een manier om onze maatschappij daarop aan te passen. We zitten vlak voor het peakoil moment, de permanente oliecrisis is begonnen.


oel-foerder-kurve.gif

Peakoil de permanente oliecrisis



'Demand destruction'.



Wie de kranten de afgelopen weken er op naslaat kan er niet meer omheen. Blokkades van truckers en vissers in Spanje en Portugal, protesterende transportbedrijven in Nederland, de aankondiging van KLM-Air France om de brandstoftoeslag wederom te verhogen en een onderzoek te starten naar langzamer vliegen en brandstof uit algen, de goedkope tickets vliegmaatschappijen duiken diep in het rood, de omvang van het luchtverkeer boven Europa neemt af, de verkoop van nieuwe auto's is voor het eerst sinds jaren fors gedaald, Ford bouwt de productie van de Hummer af, Renault en andere autofabrikanten brengen binnen twee jaar elektrische auto's op de markt,de inflatie stijgt sterk, het consumentenvetrouwen bereikt een nieuw dieptepunt, de economische groei daalt sterk....



De olieprijzen stijgen al sinds 2003. Toen betaalde we nog 30 dollar voor een vat olie. Een klein aantal geologen voorspelden toen al prijzen boven de 100 dollar, en werden voor gek versleten.



Lang leek de olieprijs mensen niet te deren. De vraag naar olie bleef stijgen, mensen reden er geen kilometer minder om. Nu lijkt het breekpunt bereikt. We zijn slaapwandelend in een nieuwe oliecrisis beland. Demand destruction noemt men dat in de economie.


Het grote verschil met vorige oliecrisis is dat het geen OPEC landen zijn die de kraan dichtdraaien. Er wordt meer olie als ooit op de markt gebracht, maar de productiestijging stagneert, al sinds 2005 neemt ze nauwelijks toe. Tegelijkertijd bleef de vraag sterk stijgen, vooral uit nieuwe industrielanden, maar ook uit de VS en Europa. Er is nu al een tekort in aanbod van 1 miljoen vaten per dag, volgens het Amerikaanse energiebureau EIA. Op straat en in de kranten gaan wilde verhalen rond over oliemaatschappijen die de prijs opdrijven, speculanten en de koers van de dollar die de prijs zouden opdrijven, en al hoewel er een kern van waarheid in zit is het vooral achterblijvend aanbod dat de hogere prijs bepaald. De G8 leiders smeken Saudie Arabie en andere olieproducenten al meer als een jaar de olieproductie stevig te verhogen, maar tot nu toe zonder effect. Hun eigen olieproductie holt ondertussen achteruit.



Deze oliecrisis is voor altijd.

Steeds meer experts uit de olie industrie, wetenschappers en onafhankelijke experts waarschuwen voor een nieuwe, permanente oliecrisis. Niet veroorzaakt door menselijk handelen, en tijdelijk, maar door de geologie, en daardoor permanent. Fossiele brandstoffen zijn eindige voorraden. Op een gegeven moment bereik je het 'peakoil' moment. Het punt waarop het niet meer mogelijk is de productie te verhogen. Dat betekend niet dat de olie op is, wel dat je elke dag minder kan oppompen, het duurder, lastiger, en veelal veel vervuilender wordt om de olie die er nog is omhoog te krijgen. En dat maakt de nieuwe oliecrisis een permanente. Olie wordt steeds schaarser. Het vervangen van olie voor andere brandstoffen is, dankzij jarenlange verwaarlozing van politiek en industrie, nog steeds een kwestie van lange adem. Duurzame energie maakt slechts een paar procent uit van onze energiemix. Al onze fabrieken, vliegtuigen, vrachtwagens en auto's zijn gemaakt voor fossiele brandstoffen. Die vervangen kost veel tijd, geld en energie. En dat betekend dat we de komende decennia zullen moeten leren omgaan met sterk gestegen energieprijzen, oplopende inflatie, duurdere producten in de supermarkt en industrietakken die in de economische problemen komen.


De begrijpelijke oproep van vissers, truckers en andere olieverbruikers aan de politiek om gecompenseerd te worden voor de hoge prijzen is in deze situatie naïef en gevaarlijk. Beter zou zijn als de overheid hen helpt om de omslag te maken naar duurzame energie of de overstap op een ander beroep. Het compenseren van de hoge olieprijzen is nu nog te doen, maar is onbegonnen werk als over enkele jaren de prijs van een vat olie gestegen is naar 300 of misschien zelfs 400 dollar per vat.


Vakbonden en politici zullen ook het lef moeten hebben om eerlijk te zijn naar hun achterban.We gaan een tijd tegemoet waarin we tegelijkertijd een economische recessie moeten overleven en onze complete economie moeten ombouwen naar een duurzame economie. En dat zal niet makkelijk zijn. Zondebokken zoeken of de pijn tijdelijk verlichten gaat averechts werken.