Wie redt ons van de terreur van de "mini-enquêtes"?
De Standaard, Le Soir en de RTBF ondervroegen samen 783 Belgen en dus… eigent DS zich het recht toe om vandaag te koppen: ‘Belg ziet spanning met islam oplopen’. De ‘nieuwssite’ GayBelgium belde naar 1200 mensen en dat leert ons: ‘Vlaamse Holebi verkiest Canvas’.
Dat is toch bespottelijk?
Nog afgezien van de suggestieve (en dus beïnvloedende) kracht die kan uitgaan van je vraagstelling…
Nog afgezien van het feit dat 783 respondenten op een bevolking van 10 miljoen, die elke homogeniteit ontbeert, bezwaarlijk een representatief staal genoemd kan worden…
In Metro van 24/10 stond op de voorpagina een artikel over het Suikerfeest met als titel "Neuze-neuze?" en volgende bijhorende tekst:
" DUBAI
Alle moslims vieren vandaag het Suikerfeest
of Eid-al-Fitr, waarmee het einde van de vastenmaand
Ramadan wordt gemarkeerd. Deze mannen
uit de Verenigde Arabische Emiraten lijken van pure
vreugde over te gaan tot een partijtje neuze-neuze,
maar dat kan natuurlijk ook gezichtsbedrog zijn."
Ben ik de enige die zich hieraan gestoord heeft? In plaats van wat meer info te geven over de inhoud en betekenis van het Suikerfeest gaat men in op een detail wat gewoon geen nieuwswaarde heeft.
Na een korte afstap in Kinshasa, waar alle observatoren nog eens gebriefd werden, zijn we dan nu op onze observatiepost aanbeland. Voor mij wordt dat uiteindelijk het stadje Mweka, op zo’n 150 km van Kananga en zo’n 250 km van Mbuji Mayi. Middenin de provincie Kasai Occidental.
Eigenlijk was ik uitgestuurd naar Ilebo, een plaatsje nog zo’n 150 km van hier vandaan (richting Bandundu), maar dat zal niet lukken. De Monuc kan ons niet tot daar brengen en zonder hun hulp wordt het onmogelijk. Ilebo, het vroegere Port Franqui heeft een interessant verleden van kolonisering en anti-koloniale strijd. Ik had me in voorbereiding op mijn missie al verdiept in deze geschiedenis, maar die vlieger gaat dus (letterlijk en figuurlijk) niet op.
Eigenaars:
De Tijd: opgekocht door persgroep => hoofdredacteur mag gaan
De Morgen: herstructurering => directeur mag gaan (geen buffer meer tussen redactie en de eigenaar)
Bronnen
Optredende verschralin, vooral op de internet redacties : Steeds meer domineert Belga.
Vb Skynet.be, Demorgen.be standaard.be hln.be etc etc
Ideologie
Wat we zagen rond de moord op Joe van Holsbeeck.
“Moslim gemeenschap moet daders uitleveren”
Ik kreeg van verschillende mensen de vraag naar feedback over hun werk op 0110 en voor de verkiezingen. Ik wil hier eens poging ondernemen om dat te doen.
Als jullie andere bedenkingen, opmerkingen, kritieken (positief en negatief) maak dan maar gebruik van de comment functie.
Veel lovende kritiek en veel gelezen
Een van de meest gelezen artikels van oktober is het overzicht van portretten dat we maakten op 0110: http://www.indymedia.be/nl/elections/0110/people
De combinatie reporter – fotograaf levert dan ook zeer mooi materiaal op.
De Britse schrijver, filosoof, journalist en zakenman Roger Scruton werkt aan een derde versie van zijn in 1980 verschenen 'The Meaning of Conservatism'.
Op zijn website vat schrijft hij alvast een samenvatting.
'The first edition of this book was written during the last months of a Labour administration. For eighteen years thereafter the Conservative Party was in office, though with a philosophy that was more liberal than conservative, and more concerned with economics than with the real questions posed by modern society. Now, with the Labour Party's return to power, Roger Scruton has up-dated and revised the text in a 3rd edition, in order to show what conservatism now means, to people brought up in an era of affluence, markets, political correctness and global homogenisation. Is it still possible to be a conservative? What should we conserve, how and why? Never have the challenges to the conservative vision been so great, and never has it been more necessary, for individual happiness as much as for the future of civilised society, to be a conservative. Readers may disagree with the author's stark conclusions; but no thinking person will fail to be stimulated and provoked by an argument that dares to defend order, authority and duty against the ever expanding call for human rights.'
Journalisten blijven het moeilijk hebben om de verschillende vakbonden en centrales uit elkaar te houden. Het Laatste Nieuws noemde de christelijke bediendencentrale LBC "de liberale vakbond". De socialistische overheidsvakbond ACOD (Algemene Centrale van de Openbare Diensten) wordt vandaag op de voorpagina van de gratis krant Metro omgedoopt tot christelijke vakbond. Wellicht liet de journalist in kwestie zich misleiden door de C die dus staat voor Centrale.
Het aantal verkiezingsincidenten in Congo is volop aan het toenemen. Telkens staan aanhangers van Joseph Kabila en Jean-Pierre Bemba tegenover elkaar. Zij nemen het op 29 oktober tegen elkaar op in de tweede en beslissende ronde van de presidentsverkiezingen. Kabila haalde in de eerste ronde 44,8% van de stemmen en Bemba iets meer dan 20%.
Vorige zaterdag hebben militanten van de MLC-partij van Jean-Pierre Bemba in Mbandaka een stoet van de PPRD van president Kabila aangevallen. Volgens Digitalcongo waren de MLC-ers gewapend met ijzeren staven en hebben ze meerdere mensen zwaaar toegetakeld. Dezelfde bron zegt nu dat er uiteindelijk zes dodelijke slachtoffers zouden zijn geteld. De persbureau's spreken van één gewonde.
Also, if you're in Belgium and are into Drupal: the first get-together of the Belgian Drupal User Group is scheduled on Saturday, the 28th of October in Antwerp.
Premier Verhofstadt maakt in zijn Beleidsverklaring van gisteren 17 oktober de zin af:
"Om even terug te komen op ons engagement in Congo.
Zeven jaar geleden zijn we naar Congo teruggekeerd.
Om de burgeroorlog te helpen stoppen.
Om de democratie terug op gang te trekken.
We hebben samen met de internationale gemeenschap Congo op weg geholpen.
En we willen dat ook blijven doen. Wanneer de transitieperiode positief wordt afgesloten en een Congolese democratie is opgestart, zullen we aan de club van Parijs voorstellen om de bilaterale schulden van Congo vervroegd kwijt te schelden. Wij zullen dat in 2007 in elk geval zelf doen.
Heeft Congo van die banale stadjes waar nooit eens iets gebeurt? Niet Ilebo, daar ga ik de tweede ronde van de Congolese verkiezingen volgen. Ilebo is een klein kiesdistrict met maar zo'n 130.000 ingeschreven kiezers. Maar Ilebo stemde op 30 juli opmerkelijk anders dan de provincie Kasai Occidentale en die viel ook al danig uit de toon.
Terwijl in de Kivu's bij voorbeeld bijna alle ingeschreven kiezers gingen stemmen, was dat in Kasai Occidentale niet eens de helft, 45,31% om precies te zijn, voor de presidentsverkiezingen. Dat komt hoofdzakelijk door de invloed van de UDPS-partij van Etienne Tshisekedi die de verkiezingen boycotte.
Na reclame naast, boven en in artikels, nu ook reclame aan je muis op de Standaard Online. Wanneer je op de website een artikel wil lezen dat geflankeerd wordt door een banner van Intel, verschijnt er bij je cursor een hand met een reclame-tekstje. (zoals op de screenshot hierboven).
"Mogelijk gaat het om de verzekeringsreus ACE uit Bermuda, die nu al actief is in ons land en geleid wordt door een van de zonen van de bekende Amerikaanse verzekeringstycoon Hank Greenberg." Dat schrijft De Standaard vandaag nog. Dan heeft De Tijd toch betere speurneuzen op de redactie rondlopen. Zij haalden het huurcontract van het promotiekantoor boven water, namen contact op met buur de bibliotheek en vonden ook het bericht waarin Netwerk Vlaanderen op zoek ging naar 'geëngageerde acteurs voor een bankenactie'.
Ook de lezers van Indymedia.be ontpopten zich tot keurige onderzoeksjournalisten. In de discussie die zich onder het artikel ontspinde, wees iemand op de server waar de site van ACE gehost wordt (Gandi dat door bv democratische en sociale activistische sites als www.riseup.net als host wordt aangeraden). Een ander duikelde het wervingsbericht voor de acteurs op. Allemaal solliciteren bij De Standaard!
Dinsdag 17 oktober is het werelddag van het verzet tegen
extreme armoede.
Toevallig worden er nu ook cijfers vrijgegeven over armoede bij allochtonen. 58,9 procent van de personen van
Turkse herkomst en 55,6 procent van de mensen van Marokkaanse origine in ons land hebben een inkomen dat onder de Europese armoedegrens van 777 euro per maand ligt. Dat blijkt uit de voorlopige resultaten van een onderzoek in opdracht van de Koning Boudewijnstichting. Van de Italianen in België leeft 21,5 procent onder de armoedegrens; voor de autochtone Belgen is dat 10,16 procent.
Opvallend is dat ook alle andere groepen van niet-Belgische afkomst een hoger risico lopen om in armoede te leven. Uit de studie komt bovendien naar voor dat 38,7 procent van de personen van Turkse herkomst en 25 procent van de mensen van Marokkaanse origine maandelijks moeten rondkomen met minder dan 500
Het inpakken kan beginnen: ik weet sinds twee dagen waar ik in Congo mijn tweede observatiemissie ga uitvoeren. Op 29 oktober, dag van de tweede verkiezingsronde, hoor ik in Ilebo op post te zijn.
[Wie informatie heeft over Ilebo mag die altijd als comment posten]
Het stadje ligt in het Congolese binnenland, in de provincie Kasai-Occidentale maar helemaal tegen de grens met de provincie Bandundu. Het ligt ook aan een kruispunt van wegen, want op de Kasaï-rivier (een zijarm van de Congo-stroom) en bij de aftakking van de Sankuru-rivier. Vanochtend lukte het al om de provinciale coördinator van de Congolese verkiezingswaarnemers aan de telefoon te krijgen, en die wist dat er "un grand port" is in Ilebo. Later deze week hoop ik via hem met lokale ngo-mensen in Ilebo in contact te komen. In Ilebo komt ook de spoorlijn aan uit Bukama in het koperbekken van Katanga en ik ben zeer benieuwd om te zien of die (nog? opnieuw?) functioneert.
Vorige donderdag viel mijn blik op een aankondiging in De Standaard. 'Vergeten catastrofe in Congo', zei de titel en de eerste zin ging als volgt: "In 1964 gijzelden Simba-rebellen in het Congolese Stanleystad bijna vier maanden lang honderden Europeanen en Amerikanen". Dat moest ik zien. Ik heb die episode als kind beleefd, omdat mijn zus zich kort voordien in Stanleystad uit de voeten maakte. Maar ik heb me ook in de Simba's verdiept toen ik in 2000 onderzoek deed naar de Mayi-Mayi. De twee zijn namelijk verwant: het gaat telkens om burgers die in het maquis gaan en voor hun land vechten. En de folklore van de Mayi-Mayi – die rituelen hebben om zich onkwetsbaar te maken – lijkt als twee druppels water op die van de Simba's. [Mayi betekent overigens 'water' in het Swahili, van het beeld dat kogels als water langs het vel van de strijders aflopen].
Klein filmpje van Robert Guedigian. Bejaarde Fransman moet zware operatie ondergaan maar gaat liever, voor het te laat is, een laatste keer terug naar zijn geboorteland Armenië. Zijn dochter, ongerust, reist hem achterna en ontdekt de roots van haar voorgeslacht. Ze treft een gestoord land aan, waar een Franse trafikant mafia-methodes hanteert, meisjes hun eer verkopen voor een ticket naar het Westen en een krijgsheer opgeklommen is tot de rang van generaal en in duistere zaakjes verwikkeld is, en ga maar door. Banale toestanden allemaal, maar wel – als je de Française ziet kijken – abnormaal.
Een staaltje van copyright-exces / misbruik: op de Big Fresno fair (California, VS) mag je blijkbaar geen foto maken van je kinderen met een stel papegaaien op de achtergrond. De plek is immers 'copyright protected'. Volgens Gary hebben de 'anti-piraterij'-campagnes (die ookinBelgië gevoerd worden) zo hun effect. (via
Zelden een dag, begonnen met zoveel verwachtingen, die eindigde met zo'n zwaar gemoed. Waarom? 't Was vergadering van het jongerenteam van Oxfam Wereldwinkel en het was heel moeilijk. We waren moe. Teveel informatie. Wanhoop vermengd met hoop. Toch wordt me één ding duidelijk: ook als we de uiteindelijke bestemming niet vooraf kennen, blijven we bereid om ons te engageren. Wat er juist zo moeilijk was, is moeilijk uit te leggen. Maar er zijn ook hoopvolle berichten.
De nobelprijs voor de vrede ging uiteindelijk naar Muhammad Yunus en de Grameen Bank, "voor hun inspanningen om economische en sociale ontwikkelingen van onderop mogelijk te maken, door middel van microkredieten". Doelstellingen die heel dicht bij die van Oxfam liggen. We mogen blij zijn met deze nobelprijs en met de goede resultaten van de microkredieten, kleine bedragen die voor de allerarmsten het verschil maken.
